halló.
ég er að vinna, það er fínt. segi ykkur allt um það í kvöld. ég var annars að velta því fyrir mér og hálft í hvoru að vona að þið hefðuð eitthvað um uppáhaldslistann að segja. þessi þarna með bestu myndunum, bókunum og músíkinni neðar á síðunni... kannski eitthvað smá feedback eða svo fyrst maður var nú á annað borð að eyða tíma í þetta.
see ya!
gestabók

hey!
ég var að uppgötva nýja hljómsveit; dump. hlustiði á það!
gestabók

góðan dag.
afsakið þessa seinustu færslu, bara einhver miðnæturblús...
ég var að heyra nýtt orð, efagjarn. hef ekki heyrt það áður. ætli ég sé efagjörn?
útlendingarnir fundu loksins sinn stað í lífinu og hættu að halda fyrir mér vöku.
og nú er kominn sunnudagur sem ég hef örugglega tekið fram áður að mér er meinilla við. sunnudagar eru eins og kveðjustund og eins og kvikmyndapersónur þoli ég ekki kveðjustundir. kannski ætti ég að temja mér að líta á sunnudaga sem nýtt upphaf en ekki kveðjustund.
á morgun er vinna og ýmsustu tilfinningar tengdar því sveima um í þessum vandræðahaus mínum. ég hlakka til og ég kvíði fyrir. tilhlökkunin vegur samt mun þyngra því hún heldur uppi andlega hlutanum á meðan kvíðinn snýst eingöngu um efnishliðina. þ.e. að það verður erfitt að koma aftur eftir svona langt frí og demba sér óundirbúin í vinnu auk þess sem að skólatörnin er akkúrat núna að byrja og margir vilja kaupa sér nýjar skólatöskur fyrir veturinn, blýanta, strokleður og stílabækur. þá þurfum við svaní, sú sem stjórnar deildinni með mér að láta til okkar taka og ekki dugir að láta velmegunarbumbuna sem kom í sumarfríinu þvælast fyrir. tilhlökkunin felst síðan í því að ég er afskaplega hrifin af reglubundnu lífsmynstri. hef samt í seinni tíð aðeins slakað á í því. sú var tíðin að ef allt var ekki fyrirfram planlagt tipptopp fékk ég taugaáfall. nú fæ ég bara örlítið taugaáfall. svo það verður óskaplega gott að hafa tilgang þegar ég vakna á morgnana þó svo að sá tilgangur felist eingöngu í því að fara í vinnuna. og þá get ég líka einbeitt mér að öðru eins og ég hef áður sagt, en þessu ómögulega lífi sem mér finnst elta mig á röndum núna.
en hvað sem því líður þá get ég sagt ykkur það að ég vaknaði hreint ekki hress í morgun og getiði hver fyrsta hugsunin var eftir að ég hafði opnað augun? ég leyfi ykkur að geta...
ég hlakka bara til þegar ég fer að vakna brosandi og ég hlakka til vetrarins og jólanna. ég hlakka til að geta kveikt á kertum þegar ég kem heim með frostbitnar kinnar. ég hlakka til að geta búið mér til heitt kakó og kúrað undir sæng. og svo eru líka allir miklu sætari í dimmu. og ekki dæma mig en ég er farin að hugsa um það hvar ég eigi að vera á jólunum. sami þankagangur sótti á mig fyrir u.þ.b. ári síðan. að sjálfsögðu hef ég alltaf mömmu og pabba. þó það myndi aldrei koma mér á óvart að þau færu til útlanda eða eitthvað álíka yfir hátíðirnar. hugsum ekki um það núna... ég semsé gæti verið hjá þeim nema að mér finnst þau svo skrýtin og oftast þegar ég hef verið hjá þeim er ég bara farin að bíða eftir því að komast heim. ég hef eiginlega aldrei neitt sérstakt að tala um við þau ekki nema ég sé í rosa góðu skapi sem virðist vera deyjandi hlutur. síðan er hinn möguleikinn og það er að vera bara ein heima. hvers vegna er ekki búinn til svona sérstakur jóla 1944 réttur fyrir þá sem eru einir um jólin og eiga bara örbylgjuofn? eða fjölskyldur sem nenna ekki að elda... nema að ég veit af því að ég þekki mig það vel að ef ég væri ein á aðfangadagskvöld myndi ég bara standa grenjandi yfir 1944 réttinum mínum með lekandi maskari, sérstaklega af því að ég er mjög mjög mikið jólabarn. svo, af tvennu illu...
nú er ég búin með peningana mína. þetta er víst hinn eðlilegasti tími til þess. og mig vantar aur fyrir rettum. því tók ég við, núna í morgunsárið að kemba alla króka og kima hérna heima hjá húsráðendum í leit að klinki. ég vona að þau refsi mér ekki fyrir það eða hætti að leyfa mér að passa börnin sín. og viti menn! ég er komin með andvirði eins sígarettupakka. ég vildi að ég væri svona manneskja. sem léti klink hér og þar um íbúðina mína sem kæmi sér svo vel þegar mögru dagarnir berðu að dyrum. en ég er ekki þannig, allir peningarnir mínir eru í veskinu mínu svo að þegar þeir eru ekki lengur þar, oftast um 5. hvers mánaðar veit ég að ég á þá ekki til. ég stefni hins vegar að því að verða svona klinkkona, þó ekki nema fyrir börnin mín seinna meir.
gaman og indælt þegar einhver hefur áhuga á velferð manns. takk álfur, kiss kiss...

see ya!
gestabók

önnur færsla: æji hvað ég er eitthvað blúsuð. þetta er alveg óþolandi. búið að standa yfir síðan einhvern tímann í maí og ég er alveg að gefast upp. hvenær kemur sólin upp í hjartanu mínu? ég kenni að sjálfsögðu mizter ego alfarið um þetta, a.m.k. 90%. ég ætlaði ekki að tala um þetta hérna því ég veit að hann les bloggið mitt stundum en fokk it! þetta er mín dagbók og ég segi það sem er. ég vil bara ekki að hann fyllist einhverri firringu og mikilmennskubrjálæði og haldi að hann hafi eitthvert tangarhald á mér. sem ég skil svo ekki af hverju ég ætti að halda því hann sýndi á mánudaginn að honum er nokk sama... og það er kvöld og ég er ein. alltaf einhver viðbjóður á rúv og ég get ekki hlustað á neina músík án þess að fá sting í hjartað. veit samt ekki með dauðarokk en þá fengi ég hvort sem er bara sting í eyrun. ég er nú meiri vælukjóinn alltaf. ef að núna væri árið 1870, sem að væri þá náttúrulega ekki núna, myndi ég ekki leyfa mér að eiga þessar hugsanir. nema að þá myndi þetta kannski enda á því að ég berði börnin mín og kannski maka líka útaf öllum niðurbældu tilfinningunum. vitiði hvernig þetta er? það er eins og einhver eða eitthvað standi á bringunni á mér og ég get ekki dregið andann eðlilega alveg niður, það eru alltaf þessi þyngsli. þetta er ekki líkamlegt, heldur einhver óútskýranlegur og þó, þungi yfir brjóstinu. ég reyni og reyni og reyni að hugsa eitthvað frábært og brosa út í loftið en það virkar ekki. það er eins og það sé einhver hjúpur utan um mig sem hindri að ég geti teygt mig alveg út, stingur í maganum. og ég verð að hafa mig alla við til að vera á varðbergi eins og það sé eitthvað vont alveg að fara að stökkva á mig, einhver geðveiki. kannski er það bara svona að vera geðveikur... og ég veit af hvítvíninu sem ég má fá mér af inni í ísskáp. og mikið væri það gott, að fá sér eitt hvítvínsglas til að slappa af en ég þori því alls ekki. hvað ef hryllingurinn nær mér þá? um leið og ég sofna á verðinum við fyrsta sopann og þá kemur allt yfir mig. ég er að segja ykkur það, ég fékk þrefaldan skammt af tilfinningum á meðan allir aðrir fengu venjulegan skammt í vöggugjöf. kannski átti ég bara að verða þríburar. það útskýrir þessa eylífu árekstra inni mér. ef mér finnst eitt er ég viss um að hitt sé líka rétt, svo kemur einhver málamiðlun út úr því og á endanum snýst ég bara í hringi. inni í þessum hring er ég. djöfuls útlendingarnir með hávært partý í garðinum. ef ég væri súper spontant myndi ég far út á mínípilsinu og segja hæ. svo segði ég þeim sögur af því þegar ég vann í danmörku við að þrífa hótelherbergi og hvernig kínverjarnir hefðu alltaf gefið bestu tipsin en jafnframt verið með skítugustu herbergin. og þegar ég þurfti að kafa með hanskalausa hendina ofan í klósettið til að sækja smokk sem vildi ekki sturtast niður. og ég segði þeim líka frá ilmkúlunum sem voru látnar í ryksugurnar til að það kæmi góð lykt við ryksugun og húðflöguherberginu. síðan myndi ég kannski líka segja þeim frá því þegar ég bjó í hollandi með xx sem er valdur að hjartabrotinu, og var freðin allan tímann og lifði eins og kóngur sem gat keypt flík á dag í h&m. ég myndi hlæja hæst og sulla rauðvíni út um allt og láta þau kenna mér dónalega frasa á spænsku. ég ætti upphafið að dónalegum kyssuleik og í fyrramálið myndi ég vakna allsber með stinn brjóst og karlmenn á hvorri hlið. þau sjá mig aldrei aftur því þannig er ekki ég.
gestabók

góðan dag.
enn og aftur er ég hús- og kattarpassari hjá elsku móu&arnari. þau fóu í þetta skiptið út á land, man ekki fyrir mitt litla líf hvurt. var samt með hálfgert samviskubit þegar ég kvaddi hana páku mína í morgun, blessað skinnið. en ég er náttúrulega þannig að gluði(þetta er ekki stafsetningarvilla) að ég fæ alltaf samviskubit ef það er einhver örlítil smuga á því.
ég fór á i, robot í gær með hullboy. mikið óskaplega var það skemmtileg mynd. mun betri en ég hafði nokkurn tíman þorað að vona. ég elska þegar það gerist, að eitthvað er mun betra en maður átti von á. gerist nánast bara þegar einfaldir hlutir eiga í hlut eins og kvikmyndir eða matur. ekki í lífinu. ég var líka sérlega heilluð af líkamanum á will smith. veit ekki hvað það á að þýða en ég hef nýlega uppgötvað það fetish í mínu fari að þykja vöðvaðir menn girnilegir. ég er þá ekki að beina svona buffaða vaxtaræktarmenn sem borða stera í morgunmat og labba með hendurnar meter frá síðunum svo allir haldi að þér geti ekki haldið þeim upp að sér fyrir vöðvum, heldur svona karlmannlega. mmmmm. guð minn almáttugur, hvað er að gerast með mig?
eftir bíóið hélt ég heim á leið til að eiga náðuga stund með sjálfri mér fjarri öllu glysi og djammi. ég ætlaði mér upphaflega að horfa á freddy kruger sem var á skjá einum en eftir fimm mínútur sá ég fram að geta ekki sofnað seinna meir af ótta við að verða drepin í draumum mínum svo ég skellti bara three amigos í tækið. horfði samt minnst á hana því dagbókin átti hug minn allan. og þetta er það sem meðal annars vall upp úr mér:
erótískar bókmenntir, fjörugt ímyndunarafl og fimir fingur geta verið bestu vinir hinnar einhleypu stúlku. og er það gott og blessað uns bölvaða þörfin og þráin eftir líkamlegri snertingu fer að gera vart við sig. þar t.d. sannast að það sem við höfum er aldrei nóg. kötturinn er til lítils nýtur þar sem að hann spriklar eins og iðandi njálgur í barnabossa og endar oftast á því að bíta mig í nebbann eða eyrnasnepilinn til að sleppa úr þurfandi faðmlagi mínu. uppblásnar dúkkur finnast mér viðbjóður enda ekki líkamsheitar og lítið við þær að tala um. einnig finnst mér trúlegt að það sé auðvelt að skráma sig á samskeytunum á þessum loftríku íhlaupapersónum. get ekki ímyndað mér að börnin sem setji þær saman á indlandi hugsi mikið um þægindi kúnnanns. að faðma vini sína er heldur ekki möguleiki og ég er nokk viss um að vera ekki ein um þá skoðun. maður gæti það svosum, faðmað vini sína en síðan væri annað mál að fara að biðja þá um að liggja með manni uppi í rúmi og halda utan um mann. þá fyrst yrði anmdrúmsloftið vandræðalegt og öll umræðuefni hyrfu á örskotsstundu út um gluggann og vináttan á eftir. auglýsi því hér með eftir einhverjum hlutlausum til að faðma mig...
svo gerði ég líka lista yfir uppáhalds kvikmyndir, bækur og tónlist. hér er hann:

myndir:
amelie
as good as it gets
reality bites
bram stokers dracula
chunking express
lost in translation
go fish
the cell
blade 1
the hours
bridget jones´s diary
waking life
about schmidt
natural born killers
secretary
mermaids
before sunrice
the big night

bækur:
east of eden: john steinbeck
afródíta: isabel allende
the dark: james herbert
láttu ekki smámálin ergja þig: richard carlson
emily the strange
emily´s book of strange
draumar einsteins: alan lightman
the green mile: stephen king
býr íslendingur hér? - minningar leifs muller: garðar sverrisson
erró: aðalsteinn ingólfsson
blái engillinn - ævisaga marlene dietrich: donald spoto
kryddlegin hjörtu: laura esquivel
david boring, ghost world: daniel clowes
bubbi: silja aðalsteinsdóttir
zero girl: sam keith
optic nerve: adrian tomine
black hole: charles burns

músík:
yeah yeah yeahs
nine inch nails
nick cave
joy division
neil young
leonard cohen
singapore sling
mínus
andrew w.k.
morrisey
suede
godspeed you black emperor
mogwai
arvo pärt
brian eno
can
miles davis
billie holiday
chet baker
david gray
tony bennet
erik satie
orchestral manoeuvers in the dark

ég vil að það gerist allt úti í húsasundi þegar við getum ekki beðið lengur...

see ya!
gestabók

halló!
hér er ég komin aftur og með öllu allsgáð í þetta skiptið enda er ég hætt í bili að dansa við áfengis- og eiturlyfjadraugin. það hefur ekkert upp á sig að skella sér í annarlegt ástand þegar hjartað er í molum. tell mí abát it! það endar þá bara með því að ég ligg á brókinni á gólfinu heima hjá mér, grenjandi úr mér augun og með sviðið hár (önnur saga), líklegast að hringja einhvert sem ég á ekki að vera að hringja. það var semsé spilað með mig af egóista. ekki við öðru að búast af egóista en á öllu átti ég von á nema þessu frá þessari manneskju. já! ég er bitur en svona vitleysa gerir konu líka bitra. ég er næstum orðin afhuga því að verða nokkurn tímann ástfangin aftur. ég fæ m.a.s. hroll bara við tilhugsunina í augnablikinu. mér finnst ég hafa verið niðurlægð og bara af því að ég held að sumir vildu hafa seinasta orðið. fokk it! betra að vera reiður en leiður. ég fór líka í gær og keypti mér eitthvað te sem á að vera gott fyrir sálartetrið, það er nú hálfgert hómópatabragð af því og ég hef ekki efni á hunangi út í en kannski virkar það vel á mig. svo festi ég líka kaup á magnesíumtöflum sem móa systir mín sagði vera góðar fyrir taugakerfið. ég get allt eins sturtað þeim í mig líka með teinu. þær kannski púsla saman einhverjum af þessum molum inni í mér. svo eru það fjölvítamínsfreyðitöflurnar sem ég tek líka samviskusamlega á hverjum degi. að sjálfsögðu reyki ég sígarettu með fjölvítamínsdrykknum. það er alveg ómögulegt að fara hella sér út í eithhvað heilsuræktarrugl og enda svo bara í fæðubótaefnum að taka 300 kíló í bekkpressu, heitir þetta ekki annars bekkpressa? gott! ég er augljóslega ekki orðin of langt leidd í heilsuræktinni, kann ekki að stafa þessa vitleysu. auk þess finnst mér kúl að drekka vítamíndrykk og reykja sígarettu með.
sumarfríið er búið eftir 4 daga og ég hlakka næstum til að fara að vinna aftur. þá get ég í það minnsta einbeitt mér að andfúlum viðskiptavinum, blekhylkjum og ástarmálum samstarfsfólksins. ég get ekki lengur hangið í þessu volæði. get í fyrsta lagi aldrei sofið út og svo hlusta ég bara á barry manilow og grenja. annars veit ég að samstarfsmenn mínir dunduðu sér við að baktala mig í sumarfríinu. svona fréttir maður þegar maður hittir vitlausar stelpur á bar. annars lítið við því að gera, það er víst svona þegar urmull af konum vinnur saman. ég veit allt um það því ég hef tekið þátt í þessu. en láti ég mér þetta að kenningu verða því þetta var bara enn einn svarti bletturinn á karmað og nú er ég mótiveruð í að verða betri stelpa. hér eftir hugsa ég bara vondu hlutina, þegi og segi ef það er eitthvað gott. hipp hipp húrra!
það var semsé þetta kvöld þegar ég kveikti í hárinu á mér á barnum. ég hefði að sjálfsögðu ekki átt að fara að djamma en svona er það bara þegar allir vinir manns sjá ekki sólina fyrir djamminu og ekki dugar að vera ein heima í nýju íbúðinni og grenja endalaust. vinkona mín var uppi á borði að dansa eins og henni einni er lagið. ég er lítið fyrir það, að dansa uppi á borðum enda er ég gædd þeirri firringu sem eltir konur á röndum að halda að ég sé feit og trúi því ekki að neitt borð haldi mér uppi nema það sé úr tekki. og borðin á sirkus eru langt frá því að vera úr tekki eins og margir vita. en þessi vinkona mín hrundi svo með öllu saman af borðinu og niður á gólf og af því að innst inni við beinið er ég góð hjálpaði ég henni á fætur. en það vildi þá ekki betur en svo til að ég einhvernvegin rak mig utan í kerti á einu borðinu með þeim afleiðingum að eldur tók að loga í mínu yndisfagra og hárspreyjaða jackie o hári. ég veit ekki hvað eigendum sirkus gengur til og mér var á tímabili skapi næst að lögsækja þau. hver hefur logandi kerti á bar sem er alræmdur fyrir sína dauðadrukknu og útúr heiminum viðskiptavini? það brann nú ekki mikið því þrátt fyrir mikla ölvun fann ég þessa viðurstyggilegu fýlu sem gossar upp ef kveikt er í hári og náði þannig með naumindum að slökkva í sjálfri mér. guði sé lof! annars hefði maður kannski bara endað eins og petófíllinn mækol djakson eftir pepsi auglýsinguna á sínum tíma. sviðið höfuðleður að misnota börn. ekki gæfulegt! mestu særindin voru þó að mér fannst að kvenleika mínum vegið og þess vegna endaði ég líklega grátandi heima á brókinni að hringja í mizter egó.
svei mér þá, ef ég er ekki bara öll að hressast... og gaman þegar ókunnugir skrifa eithhvað svona skemmtilegt í kommentin. mér finnst ég næstum verða heillandi fyrir vikið. takk zobbeggi!
see ya!
gestabók

merkilegt að þetta fallega orð, eine spinne þýði á móðurmálinu það sem mér finnst viðbjóðslegast í þessum heimi, könguló.
ég er typsí í tölvunni hans steins. ég er alveg á leiðinni að segja ykkur allt og það er sko mikið. en undanfarið er svo óskaplega mikið búið að vera í gangi og hjartað stundum að bresta. ég hef semsagt komist að niðurstöðu og hún er að ég er í ástarsorg og samkvæmt charlotte í sexinu á ég rúma sjö mánuði eftir. það er í lagi og það er ágætt að nota þann tíma í eitthvað uppbyggilegt. en nú fer ég á kaffibarinn.
see ya!
gestabók

ola!
bara að láta vita að ég er enn á lífi og er með öllu flutt í yndisfagra íbúð með henni páku minni. tala við ykkur eftir nokkra daga þegar ég er ekki typsí og búin að koma mér fyrir. það er frá mörgu að segja, sveitaferðin, ástin og lífið.
see ya beibí!
gestabók

ola!
átti leið fram hjá internetinu og ákvað að kasta á ykkur kveðju. fyrsti dagurinn í sumarfríinu og í gær fékk ég lyklana að grettisgötunni. swing! held þó út á landið eftir 4 tíma eða svo. ég fór í bankann áðan til að greiða einn reikning sem ég hafði gleymt í seinasta mánuði á korktöflunni. upphaflega fékk ég mér þessa korktöflu til að setja reikningana á einmitt svo ég gleymi ekki að greiða þá. það samstarf hefur ekki reynst farsælt. í bankanum var múgur og margmenni því í dag er jú 1. júlí. fyrsti er alþjóðlegur bankadagur. þá tók ég eftir því, því ég er svo athugul ung stúlka að konurnar í bankanum eru allar í afskaplega óþægilegum skóm að mér virðist. ýmist eru það níðþröngir pinnahælar eða eiturheit leðurstígvél. svo mér er spurn... ætli bakveikindi séu ekki yfirgnæfandi atvinnusjúkdómur í starfsgeira bankakvenna? og jafnvel inngrónar táneglur og beinarýrnun í fótum... hvað um það! ég fer þá núna fyrir fullt og allt í nokkra daga til að hugsa minn gang um ástina og lífið.
see ya!
gestabók

ola!
fór á peaches í gær og það var klikkað! ég og bryncí, rokkararnir sem við erum ruddumst fremst og svitnuðum og káfuðum á peaches. eftir tónleikana kynnti svo xx mig sem the coolest chick in town fyrir peaches en ég var tú drunk til að segja neitt sniðugt. kom ekki einu sinni neinu krúttlegu upp úr mér. yeah! i rock! fram að því og eftir það voru og eru ástarmálin að plaga mig og ég er öðruvísi í dag en ég var í gær. ég vildi að það væri jafn auðvelt að fylgja hjartanu og af er látið í myndunum. gott ég er að fara í sveitina. þá gefst góður tími til að hugsa málin. the mad girl you love is leaving town. og þess vegna bið ég ykkur bara vel að lifa og hafið það gott. ég held ég muni ekki hafa nein afnot af tölvum í sveitinni svo see ya! eftir 6-7 daga.
gestabók

hæj!
ég kann að velja fyrrverandi kærasta, það get ég sko sagt ykkur. það leit ekki mjög vel út í morgun með peaches tónleikana. mig langaði svo óskaplega en það var uppselt og auk þess á ég ekki aur fyrr en á morgun. hugsið ykkur kalhæðni! en ég er ekki kona sem dey ráðalaus og eftir alla þessa kynlífsgreiða ákvað ég að nú væri kominn payday. xx ætlar að redda fyrir mig miða og xxx ætlar að lána mér fyrir honum. haha! eru þeir ekki yndislegir? i luuuuuuuuv them!
ég byrjaði að pakka í gær og það sem að ég hélt að yrðu bara 5 kassar eða svo eru nú langleiðina komnir á veg með að verða 10. og það heldur áfram. ég hlakka svo til að flytja! og bara einn og hálfur vinnudagur eftir ef ég tel ekki viagra fiskikallana með.
see ya!
gestabók

you know i can´t smile without you
i can´t smile without you
i can´t laugh and i can´t sing
i´m finding it hard to do anything
you see i feel sad when you´re sad
i feel glad when you´re glad
if you only knew what i´m going trough
i just can´t smile without you
you came along
just like a song
and brightened my day
who would have belived
that you were part of a dream
now it all seams lightyears away
and now you know i can´t smile without you
i can´t smile without you
i can´t laugh and i can´t sing
i´m finding it hard to do anything
you see i feel sad when you´re sad
i feel glad when you´re glad
if you only knew what i´m going trough
i just can´t smile
(barry manilow)

gestabók

ju minn eini! alveg er það magnað hvað það getur létt til á örskotsstundu í sálinni. að sjálfsögðu er það kostur fyrir kvíða- og þunglyndissjúklinga þegar styttir upp því við kunnum svo rosalega vel að meta það þegar allt er orðið gott. með fullri virðingu fyrir heilbrigðum. allavega þá er það þannig að ein katarína, en þetta blogg er tileinkað henni í dag, ætlar að gerast svo mikill öðlingur og taka snoddas og prumpu að sér fyrir mig. mér er svo ónefnanlega létt að þið getið ekki trúað því. ég var andvaka í alla nótt að hugsa um hvað myndi verða um þau og allar viðbjóðslegu lógsögurnar. og svo er það besta af öllu... eftir mikið þref við samviskuna í sjálfri mér ákvað ég að senda góðu konunni sem á grettisgötuna e-mail varðandi páku litlu. ég sagði henni frá henni og útskýrði væntumþykju mína í garð þessarar litlu veru og hún væri engum manni til ama. bara líka svo mér liði 100% vel í íbúðinni með hreina samvisku og enga laumufarþega. svo leið og beið og ég taldi það ekki gott merki. en áðan fékk svo e-mail frá góðu konunni þess efnis að páka mætti vera ef við stöllur hefðum hljótt um okkur því hommíska parið á neðri hæðinni ku vera miklar pempíur. það sem ég hef þó á þá er að þeir eiga hund. góða konan sagðist sjálf vera mikill dýravinur enda var ég búin að stóla á það tromp eftir að heyra hana tala og það virkaði. er þetta ekki yndislegt? allt endar vel og öllum börnunum mínum á eftir að líða vel. mikið er ég fegin. takk kata!!!! eftir 2 vikur og nokkra fiskikalla verður allt gott.
see ya!
gestabók

önnur færsla: ojj! djöfuls dramantík og hallæri!
Lonliness dominates you. You can hide it well, but
its there, and your friends can see it. You
constantly feel alone, and need to do things to
fill your time. Your afraid to tell people
this, but sooner or later it gets out in a bad
way, and you think you screwed up everything.
And when you are in love is when you are sad
the most.


What Emotion Dominates you?
brought to you by Quizilla

gestabók

tilfinningadvergur í dag. ætli það sé satt sem mamma sagði um að ég sé alltaf óhamingjusöm... ég er samt að passa móu&arnars heimili þangað til að ég fer vestur að skemmta fiskiköllunum með systu. það er ágætt. gott afdrep og internetið. nema hvað að ég er að hlusta á einhverja blúsaða músík. best að skipta kannski...
en allavega þá hlakka ég óskaplega til að flytja. mikið verður huggó hjá mér og páku litlu. er búin að ákveða eftir mjög mikla umhugsun að halda því litla greyi því hún er svo óskaplega hrædd við lífið og allt í kringum það. held að móðurtilfinningin mín fái sín best notið verndandi páku mína. ég get bara ekki hugsað mér að hafa enga kisu. bestu dýrin. alltaf svo huggulegt að hafa lítinn loðhnoðra sem er nokk sama um allt nema að fá eitthvað í litla mallann og láta klappa sér. ég veit að prumpa og snoddas eiga eftir að plumma sig hvar sem er. systkynarígurinn er líka dálítill hjá þeim og þeim er held ég ekkert neitt sérlega um hvort annað gefið. magnað að þau komi úr sama goti. ég held meira að segja að þau séu ekki að setja neinn skilning í það að þau séu skild. og það sannast án þess að ég fari í nein smáatriði þegar prumpa hefur verið að breima, mér að kenna þegar ég gleymi að gea henni pilluna, en þá er hann snoddas bróðir hennar alltaf boðbúinn að leggja henni lið í þeim málum. jukk!!! ég tileinka þeim þessa færslu. snoddas sem einhvern veginn varð samkynhneigður kynleysingi en samt ekki eftir að kúlurnar hans voru teknar. hann er málglaður og stendur stundum og horfir á mig og brummar eitthvað út í loftið eins og hann sé af öllu hjarta að ræða málin. það er líka ótrúlegt hvað það er hægt að tuskast með hann og halda á honum tímunum saman eins og ungabarni þangað til að hann sofnar. svo einstaka sinnum, nokkrum sinnum í viku kemur hann malandi til mín og þá þarf ég bara að knúsa hann aðeins og velta honum um í örmum mínum og hann er glaður. prumpa aftur á móti er einstaklega mikil kelirófa og nær undantekningalaust kemur hún sér fyrir malandi ofan á mér hvort sem ég er að horfa á sjónvarpið eða sofa. það er óskaplega huggulegt því mannlega hjartað trúir því að hún sé að gera þetta af því að henni þyki svo ægilega vænt um mig. hún vekur mig líka stundum um helgar þegar hún er orðin svöng með því að nugga nefinu undir hökuna á mér. iss, ég er orðin klökk. nú halda eflaust margir að ég sé búin að tapa því. kattakonan farin yfirum! en það er bara ekki þannig og fólk sem ekki eru gígantískir dýravinir getur ekki með nokkru móti skilið að það sé hægt að elska dýrin sín svona mikið. sem dæmi fannst piltunum eitthvað sniðugt að segja viðbjóðslegar sögur af aflífun katta um daginn eins og það sé eitthvert gamanmál. og sérstaklega ekki þegar maður þarf að finna góð heimili fyrir sín dýr. jæja, nóg um það. hætti áður en ég fer að grenja...
ég datt í neighbours um daginn. þá tók ég eftir því að byrjunin, þið vitið þegar það er verið að kynna persónurnar og ömurlega neighbours lagið spilast undir, er ansi erótísk. kannski sé ég þetta bara svona af því að ég sef ekki nógu mikið hjá en ég held samt ekki. til dæmis er alltaf ein stelpa í voða efnislitlu bikiníi undantekningalaust kramin blaut á milli tveggja drengja í pínulítilli og uppblásinni garðsundlaug. allir eru einhvern veginn að veltast utan í hvort öðru í grasi og horfa svo ögrandi í myndavélina eins og klámmyndaleikkonurnar þegar það er verið að taka þær aftan frá. og verst af öllu er svo púrítanska kennslukonan sem missti manninn sinn þegar hún stendur og horfir með sama ögrandi augnaráði í myndavélina og vindur blautan svamp svo að hvít froða lekur úr honum og fjölskyldan hennar stendur í bakrunni með litla son hennar í fanginu og horfir hlæjandi á. reyniði að segja mér að það séu ekki einhver dulin skilaboð þarna eða jafnvel heilaþvottur í gangi.
farin að horfa á dvd en hugsiði um þetta.
see ya!
gestabók

hæj!
jæja! ég er komin með íbúð! jibbííííí! næst þegar ykkur hugkvæmist að heimsækja mig þá verð ég á grettisgötu 6, efstu hæð. ég hringdi í íbúðarkonuna í gær til að tilkynna henni að ég væri nýji leigjandinn hennar og hræða hana með röddinni. ég heyrði strax að henni var brugðið. hún útskýrði fyrir mér ferlið á móðurlegan hátt í sambandi við undirritun samningsins og víxilinn og allt það. en útaf athyglisbrestnum er ég og var að sjálfsögðu búin að gleyma því öllu eftir 2 mínútur. hef samt á tilfinningunni að þetta fari allt vel. hey! allt er betra en helvíska kaupa-íbúð-geðveikin. ég sat svo bara heima það sem eftir lifði kvölds í stresskasti og auk þess drulluþreytt og þunn eftir fimmtudaginn. mér er spurn hvers vegna ég er ennþá með eitt einasta hár á höfðinu eða ekki orðin al gráhærð. ég er svo stressuð að það er hægt að skafa stressið utan af mér. ég skil það bara ekki. ég hef aldrei litið á mig sem neitt lótusblóm, kannski smá prinsessu en ekki neitt viðkvæmt blóm. samt sem áður tekst mér afar illa að takast á við einhverjar flækjur. mín einasta og heitasta ósk núna, fyrir utan að einhver vilji giftast mér er að ég nái að klára allt í sumarfríinu og geti svo slakað á í nokkra daga áður en maður hendist beint í skólatraffíkina í vinnunni. ég bara verð að fara í jóga eða einhvern andskota. en í kvöld ætla ég að djamma. mikið vona ég að það verði gaman. ég ætla líka að vera yfirgengilega fögur og lýsa eins og viti. nei, það er fitubollulegt. frekar ætla ég að lýsa eins og vasaljós í dimmum saggakjallara. kannski sér einhver týruna.... þjóðráð væri auðvitað að liggja í bleyti í heitu baði á eftir þegar ég hef lokið við vinnuna. en að sjálfsögðu fer ég og kýs áður en ég veiti sjálfri mér nokkra athygli. og ef einhver hefur áhuga á að vita þá ætla ég að kjósa ólaf. ég hélt það yrði baldur en hann tapaði mínu atkvæði þegar ég heyrði að hann hefði sagt að hann hefði ekki nýtt sér neitunarvaldið í fjölmniðlafrumvarpsmálinu. og svo fékk hann ansans sjálfstæðisunglingana til að hringja útum allt fyrir sig. og ég sem var svo ánægð með að hann væri ekki flokksbundinn. viva ólafur og dorrit dúlla segi ég bara. sjáumst í kvöld pysjur.
see ya!
gestabók

ola!
úff hvað ég er þunn, í líkama og huga. dáldið áttavillt í sálinni og hjartanu. óvæntir hlutir skutu upp kollinum í gær og þvert á við það sem ég hélt að myndi gerast líður mér alls ekkert illa yfir því. er einhvern veginn hlýtt í hjartanu þó ég skilji hvorki upp né niður í neinu. best er að berast bara með straumnum þegar maður finnur sig í svona aðstæðum. annars var huggulegt að vera fullur, ég skemmti mér vel og viðmælandinn var einhver sem að ég met svo óskaplega mikið.
en þá er loksins runninn upp dagurinn. ég fer að skoða íbúðina í dag. og þar sem að eigandinn býr erlendis sér sonur hennar um að sýna pleisið. ég hef bara talað við hann í síma og hann hljómar nú hálf ungur og ekki get ég ímyndað mér hvað honum dettur í hug útfrá því hvernig ég hljóma. en svo sagði hann mér að hann byggi í hafnarfirði... hvers vegna ætli hann hafi fundið sig knúinn til að segja mér það? engu að síður sagði það mér að þá hlyti hann að vera annað hvort yfir þrítugt með fjölskyldu og það allt eða 17 ára í foreldrahúsum. ég get bara ekki ímyndað mér aðra afsökun fyrir því að búa í hafnarfirði. og svo ef mér líst á þetta allt sem ég held að sé garanterað tekur pínu pappírsvinna við, bæ ðe vei! hvar þinglýsir maður leigusamningi? og ég býst svo bara við að flytja inn í kringum 6. júlí. huggulegt! ég vona bara að þetta sé ekki alger hola og ég fái hryggskekkju af því að þurfa alltaf að ganga um álút. svo vill mamma endilega koma með að skoða. voða furðulegt þegar hún allt í einu sýnir áhuga á lífi manns. var ég búin að segja ykkur að hún ætlar svo að skrifa undir tryggingavíxilinn? hún sammþykkti það að sjálfsögðu ekki þegjandi og hljóðalaust. ég þurfti fyrst að eyða löngum tíma í að sannfæra hana um að ég er ekki krimmi sem ætlaði að stinga af með víxilinn. þetta er allt dáldið spennó fyrir utan að sjálfsögðu þessa sorg með kettina. en ég er að reyna að vera jákvæð.... heima í kvöld í guðs bænum.
see ya!
gestabók

áðan gekk ég tjarnargötuna og leið eins og í útlöndum. sérstaklega hjá númer 14 og 16. á sama tíma tók ég eftir japönsku pari sem voru að taka vangamyndir af hvort öðru við tjörnina. þ.e. þau snéru vanganum sem var í forgrunni að myndavélinni og virtust vera að hora dreymin yfir skítasúpuna sem tjörnin er, ef þau bara vissu... á meðan hitt vandaði sig heil ósköp við að smella af á réttri stundu. á þessu augnabliki gerði ég mér grein fyrir því að ég þarf líklega að gefa frá mér 2 af þessum þremur yndislegu köttum sem ég á. það verður minn dauði...hvernig á ég að segja þeim það og hverju þeirra á ég að halda hjá mér... á morgun fer ég að skoða íbúðina sem ég held ég muni flytja í. mér líst allavega óskaplega vel á hana af myndunum. fyrir utan kisurnar og fyrir utan húsgögnin....
gestabók

ola!
jæja, garðsalan gekk vonum framar þrátt fyrir þá undarlegu vakningu sem ég fékk upp af drauminum að ég ætti vini. ég var að minnsta kosti aflakóngurinn og uppskar dágóða fúlgu af 1000 köllum. það verður síðan önnur garðsala síðla sumars. þá geta safnarar gert aðra atlögu að minningum mínum.
ég rak augun í íbúð í dag og hafði samband. eina ástæðan fyrir því að ég gat haft samband var vegna þess að ekki þurfti ég að hringja til þess. skrifaði tölvupóst. mikið verð ég að fá eitthvað við þessari símafóbíu... það eru semsé einhverjir fjárans útlendingar á eftir íbúðinni líka. nei! slæmt karma.... ég meina indælt fólk af erlendu bergi brotið sem hafði sagst vilja taka íbúðina. nema góða konan sem ég emailaðist við í dag sagði að þeir hefðu ekki haft samband svo að ef hún hefði ekki heyrt frá þeim á morgun myndi ég vera næst á listanum. hún sagði að sér litist voða vel á mig eftir að ég var búin að senda henni einlægar upplýsingar um mig og mína hagi. og íbúðin. juminn eini. vilji trúaðir lesendur fara með eina kvöldbæn fyrir mig í kveld? mikið væri lífið indælt ef þetta gengi eftir. og svo að strákurinn væri líka skotinn í mér.... hí hí.
ég fékk yndislega síðbúna jólagjöf frá XX kærastanum áðan. mér hlýnaði óskaplega mikið í hjartanu....
en nú nenni ég þessu ekki. ég er jafnvel að hugsa um að taka smá frí á meðan öllu baslinu stendur. ég er svo agalega tens þegar hlutirnir henga í lausu lofti. sé til. en þið hugsið fallega til mín vonandi.... og biðjið.
see ya!
gestabók

önnur færsla.... kúúúl!
Which Action Star Are You? Find out @ She's Crafty

gestabók