halló krakkar!
bara komið frí aftur. yndislegt! ef frí skyldi þó kalla. brúðkaup á morgun og vinna á sunnudag. ég skal segja ykkur það að ég hef ekki það gaman af fjöldasamkomum að ég líti á þær sem dægradvöl. mér er í raun meinilla við veislur og hverskyns samkomur. það tekur alltaf á fyrir mig að fara í svona boð, þess vegna flokka ég þessa veisluferð okkar "hjóna" á morgun ekki undir frí-katagorinn, heldur vinnu-katagorinn. eða öllu heldur angistar-katagorinn. veislur eru kjörinn völlur fyrir fólk að spyrja mig spurninga sem að mig langar ekki til að svara því að ég veit ekki svörin við þeim. einhverjar fáránlegar spurningar um lífið og framtíðina. og smáspjöll (smalltalk), það er það versta. ég er sérstaklega léleg í þeim. svo léleg að fólk heldur örugglega að ég eigi við einhver geðræn vandamál að stríða þegar ég er í veislum. ég á nú svosum alveg við ágætan skammt af geðrænum vandamálum að stríða, en ekki svo mikið að ég hafi áhuga á því að fólk sjái það utan á mér. smáspjöll eru viðbjóður! tilgerðarleg og alger óþarfi að mínu mati. hvurn andskotann þarf ég að vera að tala við einhvern sem gæti ekki verið minna sama um mig og mitt líf, svo ég tali nú ekki um áhugaleysi mitt á viðkomandi. en það þykir hins vegar hin mesta ósvífni að taka ekki þátt í a.m.k. þremur smáspjöllum í veislum. svo að ef þið hittið mig á morgun, þá verður það ekki ég heldur eitthvert smáspjall-alter-ego sem ég hef skapað til að þrauka þessa brúðkaupsveislu. hmmmm.... en svo er náttúrulega aldrei útséð með mig. viðhorf mitt gæti allt eins hafa kollverpst í fyrramálið og ég mun bara hlakka til að fá að eiga í tilgerðarlegum samtölum við einhverja sem ég þekki ekki neitt. auk þess er það maturinn. ég get alltaf huggað mig við matinn. það er nú iðulega ýmislegt ágætt matarkyns á boðstólnum í brúðkaupum. svo verður líklega áfengi sem þýðir að klukkan sirka sex á morgun verð ég orðin drukkin ef ég þekki mitt hænueðli rétt. líklega á ég bara eftir að enda uppi á borði í karókí, dauðadrukkin að syngja eitthvað fallegt með styx. hrókur alls fagnaðar. eða það gæti farið á hinn veginn og ég endað undir borðinu, dauðadrukkin, allsber og grenjandi, búin að æla á mig alla. maður veit aldrei...
það kom maður í búðina í morgun. blakkur á hörund. það skiptir nú svosum ekki öllu máli hvernig að hann var á litinn en ég ákvað samt að láta það fylgja með. hann talaði ensku með ægilega miklum kambódískum hreim, ímynda ég mér að þessi hreimur hafi verið, og var frekar lágvaxinn. eftir stutta stund fór hann að veita hárinu mínu mikla athygli, ég er byrjuð að venjast því enda lítið annað að gera þegar fólk getur ekki séð mig í friði bara af því að ég er með bleikt hár. og ekki leið á löngu þar til að hann bað um að fá að snerta það, hárið. ég vissi ekki mitt rjúkandi ráð, hvað átti ég að gera, hverju átti ég að svara? en af því að ég var fullviss um að þessar aðstæður yrðu enn neyðarlegri ef ég myndi öskra "NEI!!!!" á hann og segja honum að drullast aftur heim, andskotans pervert, brá ég á það ráð að segja bara já. svo teygði ég hausinn fram og litli blakki maðurinn þreifaði á kúpunni á mér í dágóða stund uns mér fannst nóg komið enda hárið allt farið í eina bendu. þetta hefur líklega komið áhorfendum furðulega fyrir sjónir, ég hefði a.m.k. orðið hissa ef ég hefði séð svona skringilega uppákomu. og svo kvöddumst við bara eins og ekkert hefði í skorist. en núna er ég hins vegar í smá lemmu því ég veit ekki alveg hvort ég eigi að heilsa honum, eins og næst þegar hann kemur í búðina til að kaupa símakort svo hann geti hringt í mömmu sína í kambódíu. ég meina, erum við eitthvað náin núna? er þetta eins og við höfum sofið saman? ég heilsa nú flestum sem ég hef sofið hjá, ekki að það telji einhvern heilan laugaveg af fólki, en þið vitið... ég held að það sé bara best að sjá til, spila þetta bara eftir höfðinu. kannski langar honum ekkert til að heilsa mér næst þegar að hann kemur í búðina og lætur eins og ekkert hafi gerst. eða kannski vill hann bara endurtaka leikinn, tekur kannski með sér ættingja til að leyfa þeim að prófa líka að þukla á bleika hárinu á hvítu stelpunni. maður veit aldrei, þetta er svo torkennileg veröld.
see ya!

gleðilegt sumar!
mér sýnist þó á þessum morgni þegar ég horfi út um gluggann að þetta vor sem var í gær sé búið. himininn er grár og nokkrir dropar læðast úr skýjunum. hvað um það, ég hef reynt að halda því viðhorfi gegnum gangandi að veðrið eigi ekki að stjórna minni lund. reynist þó erfitt oft á tíðum þar sem að ég þjáist af miklu skammdegisþunglyndi á veturna. en allt er betra en eylífa myrkrið svo ég læt ekki ljósgráan himinn á vormorgni slá mig útaf laginu.
þessi eini bjór sem ég drakk í gærkveldi og gerði mig drukkna fram eftir öllu er nú að blómstra af ákefð í hausnumá mér með tilheyrandi stingandi höfuðverk. og sígarettan sem ég hlakkaði svo til að reykja með kaffinu færir mér engan unað þar sem að þessi hálsbólga sem ég er búin að vera með seinustu vikuna virðist ekkert ætla að skána. ekki misskilja mig samt, ég er alveg ágætlega hress í dag og hlakka til sumarsins. ég er að hugsa um að halda skrá yfir allar góðar fréttir sem ég fæ frá deginum í dag svo að ef lundin byrjar eitthvað að síga í sumar get ég flett þessum góðu fréttum upp og upplifað gleðina sem þær færðu mér á ný. til dæmis er ég búin að fá eina góða frétt í dag. það er komin út ný emily strange bók. emily´s good nightmares. og ég ætla svo sannarlega að festa kaup í henni um leið og fjárhagurinn leyfir. ég get ekki beðið. það er gleðiefni. og svo fóru mamma og pabbi út í morgun sem þýðir að ég fæ tvö karton þegar þau koma heim. það er gleðiefni fyrir reykingarmanneskju.
ég er með dálitlar áhyggjur útaf þessum nýja páfa. mér líst ekkert á hann. hann virðist vera enn íhaldssamari og strangtrúaðri en þessi ný-dauði. ég og birta veltum því fyrir okkur hvers vegna að hann valdi ekki bara nafnið lúsífer eða hitler. hann er nú einu sinni þýskur. ég þakka bara gluði fyrir að ég er ekki samkynhneigð skuggabjalla með alnæmi í róm núna eins og birta orðaði það. maður yrði bara grýttur í næsta húsasundi. þessi benedikt xvi fordæmir hversu frjálslynd kaþólska kirkjan er orðin. jerimías minn eini! ef honum finnst þetta frjálslynt þá óar mig við tilhugsuninni um hvernig hann vill hafa hlutina. skrýtið hvernig þjóðir sem lifa á sömu tímum og við geta verið á svona öndverðu meiði í hugsunarhætti og þróun samfélagsins. ég nenni ekki einu sinni að vera með einhverjar yfirlýsingar um það að við séum öll jöfn. samkynhneigðir, gagnkynhneigðir, svartir, hvítir, rauðir, gulir, með alnæmi eða hvítblæði, sjónskekkju og þar fram eftir götunum. við erum öll þessa heims börn. það veit hver heilvita manneskja. fólkið þarna ætti kannski frekar að skoða hvers vegna svo margir kaþólskir prestar girnast börn. þeir réttlæta það kannski fyrir sér með því að halda því fram að börn séu sakleysið. ughh! viðbjóður, ég er alveg að fara að selja upp við tilhugsunina um þetta allt. ansans! ég ætla að hætta að hugsa um þetta áður en dagurinn eyðileggst gersamlega.
mig dreymdi í nótt að ég væri að reyna að komast frá hópi af fólki sem ég fann að var vont. það skrýtna var að þetta var allt meira og minna allir sem mér þykir vænt um utan draumanna. ég var föst í húsi sem var eins og spítali eða elliheimili. endalausir hvítir gangar og flísalagðar setsturtur. og úti var stormur, snjóstormur. þetta var einhversstaðar í miðbænum, rétt hjá bergstaðarstræti ef ég man rétt. en svo komst ég burt og út í storminn. en þá uppgötvaði ég að ég hafði gleymt páku minni inni í húsinu. ég vaknaði í angistarkasti en gladdist þegar ég heyrði í henni breima. litla skinnið. ég myndi deyja fyrir kettina mína ef til þess kæmi...
ég er farin að horfa á dvd. vonandi eigiði góðan sumardaginn fyrsta dag.
see ya!

halló.
frí á morgun, vindinn hefur lægt, ég er tipsí og lífið er fabúlös. það er komið vor! jeijjj!!! fór á barinn að hitta gulla minn til að gefa honum stórfenglega gjöf sem ég geymdi í minninu í nokkra mánuði. fékk mér einn bjór og need i say more? ég er tipsí. mamma er að fara út, kata systir er að fara út. allir eru að fara eitthvað. hvert er ég að fara? ég er að fara að eiga frí á morgun. ég ætla að gera uppáhaldið mitt þegar ég vakna, sem verður líklega um 9. drekka kaffi, reykja sígarettur og lesa blöðin. það er best. ég óska ykkur öllum gleðilegs sumars, ég vona að það verði viðburðarríkt og laust við allan leiða. þannig á mitt sumar að vera. takk fyrir veturinn.
see ya!

jæja jæja....
ég át auðvitað yfir mig í "út að borða með mömmu & pabba". fékk mér dýrindis saltfisk. og það fékk mig til að hugsa til þess tíma þegar maður hefði frekar dáið en að panta fisk á veitingarstað. það var þegar maður var ungur. ég sagði ma & pa frá væntanlegum hjólakaupum mínum. á planinu er að kaupa reiðhjól mánaðarmótin maí/júní. ég get það ekki næstu mánaðarmót því þá þarf ég að borga háskólann, auk þess verður líka búið að snjóa aftur þá eins og veðurfarið í þessu landi er... hjólið sem ég féll fyrir er ákaflega fagurt. svart og þriggja gíra, dömulegt og með körfu. haldiði ekki að það verði sjón að sjá mann? þeysast um stræti borgarinnar með öskrandi bleikt hár á biksvörtum reiðfák með dauðar flugur í tönnunum...
en sjáiði bara veðrið? lundin á mér lyftist til hæstu hæða og mér finnst lífið hafa öðlast merkingu. aðra en að finna hentugar leiðir til að losna héðan... ekkert morbit hér!
mmmm..... ég er hamingjusöm í fyrsta skipti í langan tíma. en nú ætla ég að jafna mig eftir átið, baða líkama minn og skerpa aðeins á bleika litnum í hárinu. við bibbert erum nefnilega að fara í brúðkaup næsta laugardag. ekki okkar eigins reyndar, því miður. en það hlýtur að koma að því að hann fer að skammast sín fyrir að við lifum í synd og gerir heiðvirða konu úr mér. og þá er ykkur öllum boðið.
see ya!

elsku besti vinur minn hann guðlaugur eða gunnlaugur, man ekki alveg hvort, jón árnason á afmæli í dag! hann er besta skinnið mitt, he-man íslands og fyrir utan að vera algert karlmenni er hann með gull úr hjarta eða hjarta úr gulli. til hamingju með daginn elsku gulli! lifðu vel og lengi en ekki vera að hanga pilsstrengi...

mér finnast rithöfundar á íslandi margir hverjir mjög tilgerðarlegir. sérstaklega ung-rithöfundar. kannski er það öfund af því að enn hef ég ekki getað lagt drög að nóbelsverkinu mínu. það er bara einhver kotbóndalykt af þessu öllu saman. máske mun mastersritgerðin mín í bókmenntafræðinni verða fyrsta bókin mín. það væri nú ansi sniðugt. rithöfundar hafa sama tendensa og alþingismenn. það er að slá um sig flóknum lýsingarorðum og alhæfa sérstaklega mikið. ef svo fólk rekst á vegg er afar áhrifamikið að ganga bara út úr herbergi.
en ég er annars orðin dulítið sybbin og jafnvel með óráði. enda komin nótt. á morgun fer ég út að eta með móður minni því hún verður utan á afmælisdaginn sinn, 29. apríl. þetta verður þess vegna snemmbúin afmælismáltíð.
látum þar við sitja...

ughhhh... mánudagur... ughhhh. gluði sé lof að það er frí á fimmtudaginn, annars væri ég í enn meiri angistarkasti. ég er líka ofboðslega sybbin því ég og bibbert vorum að hlæja til 2 í nótt. þetta eru myndirnar í þessari röð sem ég er búin að sjá á filmhátíðinni, fór á þrjár um helgina:

garden state
kinsey
downfall
i heart huckabees
the woodsman
education of shelby knox
vera drake
darkness

ég er hrædd um að garden state sé komin með keppinaut um kirsuberið (verðlaunin sem besta myndin að mínu mati hlýtur). það er education of shelby knox, sá hana á laugardaginn. mikið svakalega er það góð mynd. ég mun kannski tala um hana betur síðar. eina málið er að hún er heimildarmynd en garden state skáldskapur. svo þær eru nú kannski ekki alveg keppnishæfar við hvor aðra. en ég sé til... en svo verð ég að segja ykkur að darkness er frekar sigurstrangleg með að hljóta rúsínuna (skammarverdlaun sem versta myndin hlýtur). ég og gulli fórum á hana í gær og þetta er án efa ein ömurlegasta mynd sem ég hef á ævinni séð. allavegana pottþétt sú verst leikna sem ég hef nokkurn tímann augum borið. ég vara ykkur við: ekki sjá darkness! í öllum bænum...
hann gulli minn á afmæli á morgun...
see ya!

úff! ég varð óvart tipsí með hálsbólgu. ég er tipsí núna. ég fékk mér einn bjór og þarna sjáiði hvaða áhrif það hefur, ég verð strax drukkin. abblabblabb...
en ég var hér í tipsínessinu að renna augum yfir skrif seinustu daga og rak þá augun í að einhverjir tveir, hjördís og ágúst borgþór, sem ég veit ekkert hver eru, afsakið, höfðu kommentað á hitlersfærsluna mína. en ég kýs að kalla færsluna það, þar sem ég argaðist yfir hitler eftir að hafa séð kvikmyndina downfall. mér fannst fallegra það sem hjördís skrifaði en ágúst borgþór fann sig augljóslega knúinn til að leiðrétta barnalegan hugsunarhátt minn. þess þarf nú stundum svo ég hef ekkert yfir því að kvarta. annars, ykkur að segja, getur það vel verið að rússar hafi verið manna vondastir þarna í denn, en það sem aðallega angraði mig eftir myndina downfall var endirinn. þar er innskot úr viðtali og heimildarmynd sem gerð var um ritarann hans hitlers og sem myndin downfall er byggð á. þar segir hún sjálf, ég held hún hafi heitið traudel eða traudl... kann ekki að skrifa það þó svo að þýskt blóð renni mér um æðar. þá segir þessi ágæta kona að í raun og veru hafi þau bara verið að fylgja hitler í blindni. enginn hafi aksúelt kynnt sér um hvað allt málið snérist, hvort gyðingarnir ættu þessar ofsóknir í raun og veru skilið o.s.frv. þetta var múgsefjun, hrein og tær múgsefjun. heimska heimska heimska og fáfræði. mig varðar ekkert um það hvort rússarnir hafi verið morðóðir nauðgarar gústi boggi minn. æj æj, bjór andskoti...
ég heyri að nágrannar mínir, hinir margrómuðu unglingar, eru með partý,sem og endranær í vikulok. kannski ég ætti að bregða mér yfir í tipsínessinu og kirsuberjanáttfötunum, með viskírödd og bjóða þeim lífsreynd ráð og blautar sögur...
ég ætla að segja ykkur frá fallegum lögum sem þið ættuð að hlusta á ef ykkur langar til að líða fallega. þau eru:

clair de lune eftir debussy
vincent með don mclean
the ice dance úr edward scissorhands

þetta eru óskaplega falleg lög. mig dreymir um að þegar og ef ég og bibbert giftum okkur muni the ice dance hljóma þegar ég geng inn kirkjugólfið í hallgrímskirju. þar langar mig til að giftast. og um leið læðist inn slæða af birtu í gegnum kirkjugluggana sem sveipar allt fallegu ljósi og maður sér rykagnirnar fljúga í loftinu eins og litla engla eða ljós-flugur. mikið er ég væmin í tipsíinu...
edward scissorhands var góður og vildi vera góður við alla. en hann gat það ekki útaf höndunum á sér sem voru eins og skæri og skáru alla ef hann reyndi að nálgast þá. þess vegna héldu allir að hann væri vondur. greyið hann edward. hann var samt góður í hárgreiðslunni...
þegar ég kom heim í dag var ég dáldið æst í að komst í póstkssann því ég á von á bréfi frá tollinum þar sem að hann tilkynnir mér að ég eigi hjá þeim böggul. í þessum böggli er emily strange, rautt með hvítum röndum minipils, emily strange, rauð með hvítum röndum peysa með hnöppum sem eru eins og kisuhausar, emily strange naríur, 3 í pakka, veski sem er eins og kisuhaus í laginu, plakat með emily strange og límmiðar. jibbíííííí! en það var ekki í póstkassanum. heldur var eitthvað sem líktist boðskorti í brúðkaup og ég fékk sting í magann. nei, ég meina í alvöru... það eru allir að eignast börn og þá er bara eftir að gifta sig. hvað átti ég að halda? en þetta var, eins og ég sá mér til mikillir ánægju þegar ég opnaði bréfið, reunion tilkynning. 10 ára reunion!!! takk fyrir takk!!!!!!! það er sumsé reunion hjá austurbæjarskóla í maí. ég var í austurbæjarskóla en hætti reyndar eftir 7. bekk og flutti í það helvíska skítapleis sem mosfellsbær er og ég mun aldrei minnast öðruvísi en sem helvíti á jörðu og heimili andskotans, fyrrverandi stjúppabba míns. ef það væri ekki fyrir birtu mína sem ég kynntist í mosó hefði ég ALLS EKKERT GOTT um mósó að segja. en allavega... þé tilheyri ég samt sem áður 79 árganginum og mér þótti nú undurvænt um að þessir krakkar sem eru að skipuleggja þetta skyldu muna eftir mér. fyrst tók ég þessu öllu saman af ákaflega tinnískri neikvæðni og hugsaði mér dauða fyrr en ég færi að mæta á þetta ansans reunion. en eftir stutta stund fór ég að finna fyrir tilhlökkunarkitli í mallanum sem ágerðist bara. þetta hlýtur að þýða að geðlæknirinn er að borga sig... og núna get ég varla beðið. djöfull verður hressandi að hitta þessa krakka sem maður steig fyrstu skrefin í átt til kynþroska með. jahá!!!!!
he needs me, he needs me, he needs me... yes he does...
góða nótt hjörtun mín, ég er farin að láta renna af mér. ég vona að mamma lesi þetta ekki. ansans blogg. ansans heimir, nei! ég meina heimur... see ya!

á mig herjar nú krankleiki. háls minn bólginn sem hafi ég etið vítissóta og skolað honum niður með brennivíni. augun rauð og geta vart litið til hliðanna öðruvísi en að stingandi sársauki fari um allt andlit mitt og líkaminn viðkvæmur fyrir allri snertingu eins og að húðin sé einhvers annars. en svona er nú það þegar maður fer í únglingasleik við veikan kærasta. ég get sjálfri mér um kennt, en ég kenni ástinni um....
þetta eru myndirnar sem ég er búin að sjá á kvikmyndahátíðinni:

garden state
kinsey
downfall
i heart huckabees
the woodsman

garden state stendur ennþá uppúr en i heart huckabees er líka sérstaklega góð. ég á eftir að sjá vera drake, what the bleep do we know, education of shelby knox, darkness og melinda & melinda.
í veikindum mínum í gær horfði ég á punch drunk love. mikið rosalega er það góð mynd...
blex... hóst hóst...

ég hef tekið eftir því að mér finnast menn sem líkjast nauti mjög æsandi. ég velti því fyrir mér hvort það sé af því að ég hafi verið belja í fyrra lífi... mér er spurn.

nú er ég búin að sjá garden state, kinsey, downfall og i heart huckabees. þær sem standa uppúr eru garden state og i heart huckabees. get eiginlega ekki gert upp á milli þeirra. ég er ennþá með bleikt hár og þjáist af gígantískum fyrirtíðarspenningi í dag. það er alfarið á ykkar ábyrgð að nálgast mig og tala við, en ég mæli ekki með því.

arg! ég var að koma heim af hitlersmyndinni og ég er ekki arfahress. ég er afskaplega pirruð. afskaplega pirruð yfir því að allir hafi hlustað á hitler, eða margir. djöfuls heimskingjar! þau vissu ekki einu sinni hversu geðveikur hann var. gerðu bara allt sem hann sagði. og svo drápu allir sig í endann af því að það var búið að ljúga að þeim að rússarnir væru morðóðir nauðgarar. æj æj... þetta er ákaflega pirrandi. ég læt staðar numið hér.
góða nótt.

ég er hér heima hjá mér, nýkomin úr vinnu. að meðaltali höfðu 10 manns skoðanir á bleika hárinu mínu í dag. ég er þá að tala um bláókunnugt fólk, ekki vini mína heldur kúnna í búðinni. mér finnst það helber dónaskapur. ekki arka ég upp að gömlum konum með fjólublátt hár og segi þeim hvað þær séu nú miklar týpur og spes að vera með svona litað hár. andskotans! ég ætla samt að vera svona. þangað til að ég er komin með hallærislega mikla rót. þá lita ég það aftur dökkt. kannski. en nú er ég að undirbúa för í bíó á myndina downfall sem er víst um seinustu daga hitlers. það verður spennandi og að þessu sinni verð ég með gest því hann gulli minn ætlar með mér. ef ég verð arfahress þegar ég kem heim, blogga ég kannski um myndina. annars langar mig bara mest til að hanga og láta mig dreyma í kvöld.
see ya!

góðan dag!
í gær fór ég í heimsókn til bryncíar og litla prinsins. ég hlakka til þegar krílið fær nafn... ég náði að slíta bryncí burt í augnablik á meðan brjóstin á henni fylltust af mjólk sökum söknuðar til barnsins... eða eitthvað. við gengum laugaveg og ég keypti mér hárlit og pils sem er eiginlega afmælisgjöf frá kötu systur því blessunin gaf mér aur í afmælisgjöf. gaman að eiga pening og vera búin að borga alla reikninga, skuldir og byrgja mig upp af þurrfóðri fyrir mánuðinn í bónus. þegar allar svona skyldu - greiðslur eru komnar get ég eytt restinni í e-ð skemmtilegt. það gerist samt ekki oft þar sem að það virðist sem svo að þegar ég er búin að borga allt er ekkert eftir. nema þegar stóra systir eða mamma eru góðar við litla barnið, mig. ég keypti mér líka uppáhalds konfektið mitt í vínberinu því það var á svo agalega billegu verði, bara 398 kr. kassinn. þetta er svona skelja konfekt með núggati inni í. mmmm.... núggat.
í gær fór ég svo í bíó, aftur ein og ekki leið, á kinsey. ég var búin að hlakka mjög til að sjá þessa mynd þar sem að ég hef mikinn áhuga á viðfangsefninu, kynferðislegri hegðun mannskepnunnar og kynhneigð. þessi alfred kinsey var líffræðingur, prófessor sem eyddi fyrri parti ævi sinnar í að rannsaka gallvespur eins áhugavert og það er. þegar hann svo gekk í hjónaband, örugglega kominn yfir þrítugt og ennþá óspjallaður, lentu hann og konan hans í vandræðum á sexúalíska sviðinu. ekkert alvarlegt svosum og það leystist alveg farsællega, nema að útfrá því fékk kinsey brennandi áhuga á því að rannsaka kynhegðun mannskepnunnar þar sem að slíkt hafði aldrei áður verið gert. þetta hefur verið í kringum svona 1925 - 1930. hann safnaði í kringum sig fólki eða hjálparliði, sem var þó aðallega þrír aðrir áhugamenn um viðfangsefnið og þ.á.m. einn nemandi hans. þetta fór svo einhvern veginn allt downhill þaðan. að sjálfsögðu voru þessar rannsóknir litnar mjög miklu hornauga þar sem að á þessum tíma var kynlíf álitið eitthvað syndsamlegt og eingöngu til þess gert að búa til börn. en kinsey trúði því að kynhegðun væri eitthvað í eðli okkar, eins og að nærast og þ.h. hann komst m.a. annars að því í rannsóknum sínum og með því að taka viðtöl við tugi þúsunda manns að það sem fók segir um kynferðishegðun sína er oft þvert á við það sem það er að hugsa. þetta er reyndar eitthvað sem að ég trúi vel... í einu atriði var rúmlega sjötug kona að fróa sér og svo reið einn af aðstoðarmönnum kinsey henni og þetta var allt tekið upp á filmu. ókei, ég veit að það er gott mál að fólk geri það ennþá á þessum aldri og stundi kynlíf en það er viðbjóður að verða vitni að því. mér leið mjög pínlega á meðan á því atriði stóð. eitt sinn tók kinsey líka viðtal við mann sem hafði sofið hjá 17 nánum ættingjum sínum ( ath. þetta er allt satt og gerðist! ). hann hafði misst sveindóminn, að mig minnir 10 ára með ömmu sinni. upplifað fyrstu samkynhneigðu kynlífreynsluna 11 ára með pabba sínum, riðið (nauðgað) yfir 20 tegundum af dýrum, nauðgað 600 og eitthvað strákum undir kynþroskaaldri og 200 og eitthvað stúlkum undir kynþroskaaldri. og over all hafði maðurinn sofið hjá/nauðgað yfir 9000 manns. viðbjóður! mér fannst þetta einhvern veginn hætta að snúast um rannsóknir mjög fljótlega og breytast í eitthvert stjórnleysi. eins og að vínsmakkarar myndu allir enda blindfullir og ælandi alkahólistar. og þannig fór þetta líka. auðvitað gat maður gefið sér það að þetta myndi enda illa. tilfinningarnar okkar virðast nefnilega oft á tíðum ráða meiru en okkar innra eðli og líkamlegar þarfir. og þegar allir voru búinir að halda fram hjá öllum var þetta orðið hálf ömurlegt. og málið er líka að kinsey var að hluta til skemmdur innan í sér. pabbi hans hafði alla ævi predikað um hvað kynlíf og allt sem því tengdist væri viðbjóðslegt og ekki kristnu fólki sæmandi. hann gerði stöðugt lítið úr kinsey og braut hann niður. ég komst svo auðvitað að því að það var af því að pabbi hans hafði sjálfur lent í neðanbeltis hremmingum sem barn. en þetta hafði mjög djúpstæð áhrif á kinsey, skiljanlega og hæfni hans til að fá fólk með sér gerði það eiginlega að verkum að þessar rannsóknir gengu svo langt sem þær gerðu. mér fannst myndin reyndar dálítið langdregin og óþægileg að horfa á. þarna sjáiði hvað ég er viðkvæm. gluð hjálpi mér að ég gæti horft á hole in my heart. og einhvernveginn sannfærðist, allavega ég, að kynlíf er meira en bara líkamleg þurft og eingöngu háð eðli okkar. tilfinningar spila þarna stórt hlutverk og ég trúi því að það séu mjög fáir sem geti stundað kynlíf og ekki fundið neitt tilfinningalegt. hvað sem barsjúkum og gröðum, korter - í - þrjú íslendingum líður.
þegar ég kom heim eftir bíóið komst ég ekki inn á bloggið svo að ég litaði á mér hárið. og í dag er ég með SKÆR bleikt hár.
takk og bless.

athugið! vefurinn icelandfilmfestival.is sem á að innihalda áreiðanlegar upplýsingar um þessa kvikmyndahátíð er EKKI áreiðanlegur eins og aðstandendur hátíðarinnar héldu fram í ríkisútvarpinu. það er morgunblaðið sem er víst, a.m.k. samkvæmt auglýsingunni áreiðanlegasti fréttamiðillinn. planið mitt góða sumsé fokkaðist upp strax á fyrsta degi og ég hringdi reið í forsvarsmenn alþjóðlegu kvikmyndahátíðarinnar og skammaði þá. en ég fór í bíó og ljósi punkturinn er sá að ég hefði tæplega getað byrjað á betri mynd... kl. 17:45 fór ég í háskólabíó á garden state. ein og hló upphátt. strákurinn sem skrifaði handritið og leikstýrir henni og leikur aðalhlutverkið er dökkhærði gaurinn úr scrubs sem er reyndar þáttur sem ég náði aldrei almennilega að verða hrifin af. garden state er dásamleg mynd, hafði svipuð áhrif á mig og amelie á sínum tíma fyrir utan að garden state er aðeins raunsærri en amelie er. glod bless that movie. garden state fjallar um ungan mann, gott ef hann er ekki jafngamall og ég, og ást og lífið. hann hefur eytt meirihhluta ævi sinnar í lyfjamóki, þ.e. þunglyndis - lyfjamóki því pabbi hans sem er geðlæknir taldi það honum fyrir bestu sökum ónefnds atburðar hér sem átti sér stað í æsku unga mannsins. þegar mamma hans deyr fer hann aftur á æskuslóðirnar til að vera við útför hennar og hittir þá gamla félaga, pabba sinn og nýja stelpu. stelpan og strákurinn virðast í fyrstu vera mjög ólík en verða mjög fljótt ástfangin og eru þá, þegar öllu er á botninn hvolft ekki eins ólík og maður hefði haldið í fyrstu. hann þarf svo líka að greiða úr fortíðinn með pabba sínum og það tekur reyndar dásamlega stuttan tíma miðað við the real life. málið við þessa mynd finnst mér, er bara hvað hún er eitthvað svo átakalaus. ekki þannig átakalaus að ég fann ekki fyrir neinu heldur var ekkert svona hollywood - sprengju - ástar - dæmi nema kannski aðeins í endann. en samt var það ekki einu sinni neitt over the top. þetta er svona mynd sem að ég gæti trúað að væri sannleikur. skiljiði hvað ég meina? ég hló og ég fékk tár í augun og ég tók alls ekki eftir því að hún er næstum tveir tímar. hún er yndisleg þessi mynd og ég vona að þið sjáið hana. svo verður spennandi að fylgjast með hversu mikilli angist icelandfilmfestival.is nær að valda mér á morgun með svikum sínum og prettum.
see ya!

að sjálfsögðu er ekki hægt að stóla á íslenskt skipulag eða upplýsingar frekar en neitt annað. flettandi morgunblaðinu rakst ég á að sýningartími bíóhúsanna á myndunum sem eru á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni er allt annar en sá sem auglýstur er á heimasíðu hátíðarinnar. og þegar ég innti fólk eftir uppýsingum benti hver og einn á einhvern annann. þetta er afar erfitt fyrir mig. ég er að fara á taugum útaf þessu. mér þykir mjög miður ef bíóplanið sem ég eyddi heillri kaffipásu í að samræma og fullkomna fer út um þúfur og ég þarf að renna blint í sjóinn. eitthvað inni í mér þolir það illa, ætli það sé þýska genið?
en að léttara hjali... ég gleymdi víst að tilkynna ykkur að ég hef verið formlega samþykkt og boðin velkominn í háskólann í haust að takast á við masterinn í bókmenntafræði. fékk bréf þess efnis á þriðjudaginn s.l. það er talsvert gleðiefni fyrir utan 45 þúsund krónurnar sem ég þarf að borga í staðfestingargjald næstu mánaðarmót. en það er lítið gjald fyrir gáfurnar mínar sem munu nú fá að njóta sín.
ég ætla svo að segja ykkur að stóra systir mín er yndisleg kona. öllum ætti að vera gefin ein svoleiðis í vöggugjöf.
p.s. ég er komin með netið. jibbí!
see ya!

jæja...
ég keypti mér 10 - miða passa á alþjóðlegu kvikmyndahátíðina og eyddi nokkurn veginn seinustu aurunum í það. en sjaldan hefur fé verið betur varið á mínum bæ. ég hlakka svo til að ég gæti gubbað og á föstudaginn byrjar prógrammið. ég fór yfir allar myndirnar og af þessum 65 sem eru í boði blóðlangaði mig allra mest á einar 18. en fjárhagslega séð þurfti ég að sigta þessar 18 niður í 10 og ég er bara nokkuð sátt við það. og þetta eru sumsé myndirnar sem ég ætla að sjá í þessari röð:

kinsey
garden state
downfall
i heart huckabees
what the bleep do we know
vera drake
the woodsman
education of shelby knox
darkness
melinda & melinda

og ég ætla svo að blogga mínar skoðanir eftir hverja mynd um hverja mynd. það verður farið í bíó 7 daga í röð, eins dags pása og svo 3 daga í röð. úff! þetta verður kærkominn raunveruleikaflótti eftir þetta helvíska þunglyndi sem er búið að vera í gangi.
sjáumst!
p.s. nýja konan í lífi mínu er dita von teese...

allt er svart í dag því ég er föst í svartholi. þar er ég búin að vera síðan á laugardaginn. ég næ ekki að toga mig upp úr svartholinu þó ég sjái yfir brúnina af því að brúnin er hnífur svo hárbeittur að hann sker mig til blóðs ef ég reyni að klifra upp. afdrepið, heimilið mitt er það eina sem ég leyfi að umlykja mig svo að ég þurfi ekki að horfa framan í alla með uppgerð af því að hitt er of mikið fyrir þau... hvenær hættir þetta? hvenær fæ ég frið? ég vildi að ég lægi undir sænginni minni í blárri birtunni.

the glory days are over... ég hef verið gripinn við iðju mína. þ.e. að hanga á netinu á kostnað einhvers annars. allavega virðist ég ekki komast lengur á netið heima hjá mér og lífi mínu lauk á því augnabliki sem ég komst að því. nú verð ég að gerast heiðvirð og kaupa mér mína eigins nettengingu. æjj, þetta er hræðilegt... þið getið ómögulega ímyndað ykkur angist mína núna.

hugmyndafræðin & raunveruleikinn:

sósíalismi: þú átt tvær kýr og gefur nágranna þínum aðra.

kommúnismi: þú átt tvær kýr, stjórnin tekur báðar og gefur þér mjólk.

fasismi: þú átt tvær kýr, stjórnin tekur báðar og selur þér mjólk.

nasismi: þú átt tvær kýr, stjórnin tekur báðar og skýtur þig.

skrifræði: þú átt tvær kýr, stjórnin tekur báðar, skýtur aðra, mjólkar hina og hellir mjólkinni niður.

kapítalismi: þú átt tvær kýr, selur aðra og kaupir þér tarf.

takk fyrir.

komiði marg blessuð og sæl!
hingað suður er ég komin. lenti kl. 11 í morgun og var himinlifandi. ég fæ alltaf mjög mikla heimþrá þegar ég fer í sveitir. og oftast eftir einn dag. ég sakna líka kisanna svo mikið af því að ég er lúnatik kattaeigandi sem fæ kitl í magann af væntumþykju þegar ég hugsa um kisurnar mínar. og svo er bara lang best að vera heima. ég var heldur ekki alveg að gúddera þessa drykkju þarna og allt sem því rugli fylgir. það var samt mjög gaman þarna á ísafirði svona framan af. tónleikarnir byrjuðu allir hálftíma eftir að við lentum á laugardaginn, kl. þrjú og svo stóðu þeir alveg til eitt um nóttina með hverri hljómsveitinni á fætur annarri. og mér og bibberti til ákaflega mikillar ánægju vorum við sett á hótel. í staðinn fyrir bóhem - heimavistina sem við áttum upphaflega að vera á. guð hjálpi mér hvað ég er fegin, því það var non stop partý á heimavistinni alla helgina með freðnum hljómsveitarstrákum. hótelið var frábært og hver elskar ekki að vera á hóteli? það var mini - bar sem m.a.s. var ekki fáránlega dýr, risa rúm sem ég gat legið þver í sem þýðir að það var breiðara en 166 cm., stöð 2 og dásamlegasta sturta sem ég hef á ævinni farið í. ég skipaði bibberti að fá sér svona blöndunartæki þegar hann gengur í sturtumálin sín í "íbúðinni". um leið og við vorum búin að koma dótinu okkar fyrir á hótelinu fékk ég mér bjór af nauðsynlegum ástæðum sem eru: ég var búin að þurfa að taka á loft og lenda tvisvar sinnum sama daginn sem og að þá var mjög mikil ókyrrð í loftinu þegar við vorum að lenda á ísafirði. svona eins og maður væri í rússíbana. það var viðbjóður, sérstaklega af því að ég hafði sofnað í flugvélinni og vaknaði svo með andfælum haldandi að ég væri að fara að deyja. skátar spiluðu fyrstir og ég hafði aldrei áður heyrt í þeim. en þeir komu skemmtilega á óvart, minntu samt dáldið á örlí stuðmenn. þó fannst og finnst mér söngvarinn helst til torkennilegur ungur maður en það er svosum ekkert við það að athuga. og svo kæru herrar mínir og frúr upplifði ég fyrstu írafár tónleikana mína. ég hafði þá ekki rangt fyrir mér eftir allt saman, írafár voru að spila á hátíðinni. örugglega af því að þau eru líka dreyfarar. mér fannst þau allavega ömurlegt og birgitta haukdal er augljóslega með anorexíu eða lystarstol og býr á sólinn því hún er jafn brún og suðusúkkulaði. en þó verð ég að hrósa henni með eitt... hún gitta er fjandi góð að ná upp stemningu, kannski ekki mikil áskorun þegar aðal áheyrendahópurinn er tólf ára g - strengja gangandi smástelpur. restina af hljómsveitunum er ég svo ekki með á hreinu þar sem að áfengisdrykkja virðist þessa dagana slæva minni mitt svo um munar. það er líklega útaf lundarlyftunni. en ég man samt ghostdigital. þeir voru magnaðir! og ég er ekki að segja þetta bara af því að ég er að deita curver. þeir voru frábærir og bara með nýtt efni. teknó og kraftmikið. svo er bara svo flott að horfa á þá alla þarna uppi ásviðinu. og stuttu eftir það fór ég bara upp á fína hótelherbergið að lúlla. ekki mikill djammari... morguninn eftir, páskadag, í gær, vöknuðu svo allir snemma og fóru í morgunmat til vagnssystra í bolungarvík. ég á ekki til orð yfir gestrisninni þeirra. þær elduðu morgunmat fyrir 40 manns sem þær þekktu ekki neitt, spiluðu á píanó og sungu og sögðu gamansögur af bæjarbúum. mér þykir mjög vænt um að hafa upplifað þetta, að hitta svona einlægt og virkilega gott fólk sem gerðu þetta bara af því að þeim finnst svo gaman að fá gesti og eru mjög músíkölsk... aghh... ég nenni eiginlega ekki að skrifa meira. er bara sybbin og fegin að vera komin heim og nú ætla ég bara að horfa á vídjó. jukk! ég trúi ekki að það sé vinna á morgun. ó mæ god hvað ég trúi því ekki.
see ya!

jæja jæja...
nú er flugið til ísafjarðar búið að tefjast um rúma þrjá tíma vegna veðurs og ég er dauðsybbin því við bibbert vöknuðum svo snemma. við fórum að vísu í loftið á réttum tíma í morgun en hálfnuð á áfangastað tilkynnti flugstjórinn okkur að ófært væri á ísafirði og við þyrftum að snúa við aftur til reykjavíkur. ég og bibbi héldum reyndar í fimm mínútur að þetta væri bara snemmbúið aprílgabb eða mugison að fokka í okkur, en því er nú ver og miður að svo var ekki. og eins og það sé ekki nógu streituvaldandi að þurfa að fara einu sinni í loftið og lenda einu sinni fyrir flughrædda eins og mig, heldur þarf ég núna að gera það aftur. þ.e. ef það verður á annað borð flogið í dag. furðulegt, því samkvæmt veðurkortinu er veðrið í reykjavík mun verra en fyrir vestan. kannski verður þetta hátíðin "aldrei fór ég vestur". en það er athugun aftur eftir tíu mínútur og ég er víst sjálfskipaður flugstjóri fyrir ghostdigital. og ég sem hélt að það væri nóg að vera bara grúppía...
see ya!

í nótt dreymdi mig gamla vinkonu úr austurbæjarskóla og jarðskjálfta. ég hræðist fátt meira en jarðskjálfta. mig dreymdi líka margt annað sem ég ætlaði að skrifa um af því að draumar eru svo furðulegt fyrirbæri, en mér tókst ekki að halda þeim í minninu. einn var samt um betu og ég man ekki meir. og svo svaf ég ekki mjög vel þar sem að páka er ósátt við nýja gestinn og lætur í sér heyra. ég er ekki að meina bobby heldur dimmalimm. en eins og hjörtur brósi orðaði það, myndi ég ekki vera fúl ef það kæmi bara allt í einu einhver stelpa hingað heim til mín og færi að róta í öllu mínu án þess að spyrja kóng né prest? júbb. ég yrði brjáluð vægast sagt. en ég man þegar páka kom fyrst, þá var prumpa í fýlu út í allt og alla í næstum þrjár vikur. og ég sleppti því að fara í kræklingatýnsluna til að halda friðinn hérna heima hjá mér í dag.
í dag er "the good friday" eða föstudagurinn langi. annar dagur sem ég er búin að gleyma hvað stendur fyrir. eitthvað með jesú og nagla held ég. eða kross... ég minnist þess samt að hafa í æsku þótt þessi dagur mjög leiðinlegur. það er allt dautt við hann, eða var það a.m.k. í nútímanum er enginn dagur lengur heilagur. það eru örugglega einhverjar sjoppur opnar. og ég er alveg að vera búin með retturnar og ég á ekki krónu með gati og ég er að fara til ísafjarðar á morgun. til gamans má geta þess að ég eyddi seinustu aurunum í rúnstykki og beikonost í gær. mér er ekki viðbjargandi. hvenær verð ég milljónamæringur? þegar ég verð milljónamæringur ætla ég að gefa mömmu minni risa sjónvarp, svona flatskjá sem nær yfir heilan vegg og gsm síma. og ég ætla að gefa pabba, eða manninum sem gegnir þeim titli í mínu lífi, fullkominn fjallajeppa sem hægt er að búa í. og ég ætla að gefa kötu systur eldingarvara fyrir dýr þar sem að það virðist vera svo að öll dýr sem henni þykir vænt um verði fyrir eldingu. og líka nýjan hest. ég myndi gefa bibba úr, fullkomið tímaskyn og upptöku stúdíó. betu myndi ég gefa endalausan sígarettusjálfsala og kynlífsþræl sem gæfi henni súkkulaðihúðuð jarðaber. gulla myndi ég gefa góða konu sem myndi elska hann fyrir snillinginn og öðlinginn sem hann er og síðast en ekki síst myndi ég gefa birtu ótakmarkaðan flugmiða fram og til baka frá köben til íslands svo hún gæti komið þegar hún vildi. ég myndi kaupa kattholt og senda davíð oddson og halldór ásgrímsson í útlegð á kaffi austurstræti. svo myndi ég vingast við bobby fisher og fá hann til að breyta kennitölunni sinni svo hann eigi ekki sama afmælisdag og ég og senda hann í mjög intensíva sálfræði - þerapíu. ég myndi síðan nota restina af peningunum til að kaupa lítið og sætt einbýlishús í vesturbænum, ættleiða kínverskt barn og fá michael moore til að skjóta bush.
see ya!

gæti verið að þetta sé ekki bobby fisher heldur í raun og veru bin laden? ha?

í sambandi við þetta með bobby fisher... móa náði að triggera enn meiri reiði hjá mér í garð þessa máls með því að segja að henni fyndist þetta vera mannréttindi. ég er ekki endilega að segja að það sé rangt en eru ekki miklu fleiri meira þurfi fyrir hjálp en bobby fisher? eru ekki hundruðir manna frá stríðshrjáðum löndum sem vilja fá ríkisborgararétt hérna og eiga það kennski frekar "skilið" ef ég má svo að orði komast, en bobby fisher? mig langar mjög mikið til að vita hver ykkar skoðun er á þessu og þangað til að 10 manns hafa skrifað sína skoðun mun þessi færsla standa hér!

ég get gefið ykkur eftirfarandi hluti:

-gamaldags bókaskápur, massíf mubla
-fjólublár stóll, bólstraður með flaueli
-græn kommóða með fimm skúffum
-fallegt og marglitt hengi til að setja í dyragætt
-fjórir stólar
-nokkrar flíkur

vona að þetta komi e - m að gagni....

góðan daginn!
vinna í dag frá 13 - 17 en það er ekki nein angist falin í því. ég mun sitja vaktina í íslenskudeildinni með henni betu minni, eitt sinn kennda við rokk. það held ég að verði áhugavert og skemmtilegt og það verður örugglega mikið hlegið og hlustað á skemmtilega músík.
ég játa hér mistök mín að hafa haldið því fram að hátíðarhaldarar hátíðarinna "aldrei fór ég suður" hefðu bókað írafár. svo er ekki. þessi leiðindarhljómsveit er víst partur af skíðavikunni sem er líka þarna á ísafirði. ég vona bara að ofbeldisstelpan frá firði ísa berji mig ekki eða bíti af mér fingurna fyrir meiðyrði í garð írafárs.
og bobby ansans fisher er í þessum töluðu orðum á leiðinni "heim". mikið er ég glöð að ríkisstjórnin í þessu elsku landi okkar finni sér svona ágætis pet project til að leysa eins og að fá skákmeistara með skapgerðarbresti leystan úr haldi með því að gera hann að íslenskum ríkisborgara. guð forði okkur frá því að eyða orku okkar og peningum í að leysa mikilvægari mál. eins og t.d. að vinna í því að uppræta þetta mikla magn af barnaníðingum sem leynast hér við hvert götuhorn að því er virðist. eða þá kannski að fræða 11 ára börn um endaþarmsmök og afleiðingar þeirra séu þau stunduð á barnsaldri eða þá yfir höfuð og að það sé ekki æskileg aðferð til að komast inn í partý. hvað þá að sjúga tittlinga. nei ó nei! við skulum fá hatandi skákmenn hingað, senda ísjaka til frakklands fyrir 20 milljónir, banna reykingar á öllum stöðum, innleiða valentínusardaginn og leyfa bara barnaníðungunum að sækja börnin okkar á leikskólann. í guðs bænum kæra ísland, einbeitum okkur að "mikilvægu" hlutunum! og ekki nóg með að þessi bobby fisher sé með skapgerðarbresti á háu stigi, ber reyndar alveg virðingu fyrir því enda þjáist ég sjálf af þeim krankleika, heldur hatast hann út í bandaríkjamenn... ókei, ekki svo slæmt en hann hatar líka gyðinga. er það ekki dáldið totally five minutes ago?
see ya og gleðilegan skírdag! ( veit samt í alvöru ekki út á hvað sá dagur gengur, kannski bara niðurtalning í páskaeggjaát og plús það þá fermdist ég á skírdag, ansans helvítis. vildi að ég hefði sleppt þeim heimskupörum )

fæddur er lítill prins! halelúja!!! í morgun kl. 6:30 gaut hún bryncí besta vinkona mín litlum dreng og öllum heilsast vel og allir útlimir eru til staðar. og það er mér sérstaklega mikil ánægja að tilkynna ykkur að ég er spámaður því spá mín, þvert á við það sem ansi margir sögðu, var að þetta yrði drengur. og drengur það var. ég er svo hamingjusöm að ég titra og tísti af gleði. lífið getur ekki verið slæmt þegar svona hlutir eiga sér stað alveg rétt hjá manni. ég hlakka alveg óskaplega til að bera prinsinn augum. gluði sé lof fyrir fríið á morgun. allt er yndislegt!
see ya!

klámbókin

ola!
þátturinn "taktu til" eða hvað sem hann nú heitir með heiðari snyrti og kærustunni hans hefur náð að toppa allan viðbjóð annan í aulahrolli. hann er m.a.s. svo mikill aulahrollur að hann hrinti "fuck með sirrý" úr toppsætinu um mesta aulahrollinn. þetta er án efa það pínlegasta sem ég hef á ævinni horft á. ég er viss um að ef ég horfi á heilan þátt án þess að skipta þúsund sinnum um stöð í aulahrollskasti muni ég gefa upp öndina í sófanum af viðbjóði og ömurlegheitum. hvernig stendur á því að íslendingar ætla alltaf að reyna að vera eins og kanar? og við lærum ekki af mistökunum! við erum ömurlegar eftirhermur svo lítið sé sagt. þá meina ég eftirhermur hvað varðar að reyna endalaust að "púlla" eitthvað kjánalegt út úr rassgatinu á okkur eins og kanarnir. það er bara tímaspursmál hvenær hinn íslenski jerry springer verður settur á "fjalirnar" fyrir landann. muniði eftir þættinum "fyrirgefðu" sem felix blessaður bergsson var með? er til eitthvað ömurlegra en það? ef það væri "miss universe" í aulahrolli þá myndi sá þáttur vinna.
eftir vinnu í dag, á leiðinni í heimsókn til móu og baunarinnar kviknaði ástin til reykjavíkur sem á hverju vori kviknar í hjarta mér. það er orðið svo hlýtt og yndislegt eitthvað úti. samt ekki svo hlýtt að ég fari úr kápunni en samt nógu hlýtt svo að ég þarf ekki að hlaupa heim og ég horfi í kringum mig. og til að toppa væmnina þá hlusta ég á fuglana syngja sem aldrei fyrr. ég finn hvernig andinn lyftist og mig langar til að gera eitthvað frábært með vinum mínum. en það er líka einhver sorg þarna. einhver pínu leiði. kannski af því að þessi tími minnir mig alltaf á hvernig mér leið einu sinni um sama leiti einhvern tímann áður. kannski af því að þetta er eins og ný byrjun sem þýðir að eitthvað verð ég að kveðja. kannski af því að bráðum munu hlutirnir breytast. eða kannski er það bara af því að eitthvað í sálinni sem er búið að vera innilokað seinustu myrku mánuði er að byrja að brjótast út. kannski eru þetta vaxtaverkir vellíðunarinnar.
ég skilaði inn umsókninni fyrir háskólann á þriðjudaginn fyrir viku og nú er ég bara að bíða eftir formlegu boðskorti frá háskólanum svo ég geti nú farið til lín og sökkt mér dýpra í skuldasúpuna. ég hlakka svo agalega mikið til að byrja í skólanum. en ég er þó náttúrulega að tinnískum sið með bakþanka núna af því að ég er svo hrædd um að klúðra þessu á einhvern hátt. ég hef nefnilega aldrei verið mikill námsmaður. mér fannst viðbjóður að vera í framhaldsskóla. en þegar ég renndi augunum niður eftir einkunnunum mínum úr lhí áður en ég skilaði umsókninni í háskólann varð ég ekki fyrir vonbrigðum. þetta voru kannski engar níur og tíur en það voru sjöur og allnokkrar áttur og gott ef ekki að það hafi bara verið tvær níur þegar öllu var á botninn hvolft. og þá fattaði ég að ég er ekkert slæmur námsmaður. ég þarf bara að hafa áhuga á því sem ég er að gera og blessunarlega er það mikils metin krafa þegar maður er kominn á fullorðinsaldurinn. auk þess sem að einn ákveðinn maður eyddi mjög miklum tíma í að segja mér hvað ég væri léleg í öllu þegar ég var unglingur. það hafði kannski sitt að segja. og ég veit að það er fólk í baghdat sem á meira bágt en ég... en þetta ætla ég að gera vel.
næstu dagar verða góðir... á morgun er eins og föstudagur því að helgin byrjar eiginlega á fimmtudaginn útaf páskunum( ég vona að ég fái páskaegg.... mmmm..... elska súkkulaði....) bryncí á að gjóta á morgun samkvæmt læknum og ég er með fiðrildi í mallanum af spenningi. auk þess er ég spennt að vita hvort spádómsgáfan mín sé enn til staðar um hvort kynið krílið verður. en öllu skiptir þó að allt gangi vel og krílið fæðist heilbrigt með alla útlimi. mest hlakka ég til að sofa í fríinu. elska páskaegg og rúmið mitt.... á fimmtudaginn er ég að vinna stutta vakt og um kvöldið ætla ég kannski að fá mér rauðvínsglas ( ekki fyllerí, bara eitt rauðvínsglas) því ég á tvær flöskur sem ég fékk í afmælisgjöf. á föstudaginn verður aftur á móti mikið fjör því þá ætla ég með þuru og félögum að tína krækling og um kvöldið verður svo slegið upp kræklingaveislu með hvítvíni og tilheyrandi ( gæti endað með fylleríi en það er mitt mál! ) og á laugardaginn liggur leiðin til ísafjarðar á tónlistarhátíðina "aldrei fór ég suður". það tók mig þrjú staðarnöfn og tvær vikur að muna hvert ég væri að fara. svo þessi skrif eru mikið afrek. í viku hélt ég að ég væri að fara til húsavíkur eftir það talaði ég endalaust um seyðisfjörð og olli uppþoti hjá hátíðarhöldurum þegar ég tilkynnti þeim að ég og bibbi værum að fara þangað yfir páskana því bibbi á einmitt að spila á hátíðinni og þess vegna hefði ekki verið gott mál ef hann væri staddur á seyðisfirði á sama tíma og hann ætti að vera að spila á ísafirði. en svona er þetta bara með mig og landafræði... en allavega fljúgum við hjónin í einhverri rellu til ísafjarðar á laugardaginn og komum aftur heim á mánudaginn ef forsjónin lofar. ég dauðkvíði því að fljúga. mér er meinilla við innanlandsflug. seinast þegar ég fann mig í þeim aðstæðum var ég að fljúga frá mývatni með frænku minni henni svanhildi og það var fyrir tæpum tíu árum takk fyrir takk! það var sama dag og elvis dó, sumsé dagsetningin og það var geðveikislegt rok úti. ég man eftir því að sitja í djöfuls rellunni skjálfandi á beinunum og öll samskeyti í vélinni voru teipuð saman. svo hoppuðum við upp og niður og mig langaði ekki til að deyja sama dag og elvis. og mig langar það heldur ekki núna enda engin hætta en ef svo fer þá verður þetta allavega minn dagur. er ekki nóg að bobby fischer, "íslendingurinn" góðkunni stal afmælisdeginum mínum? en ég hlakka til að fara í smá ferðalag með bibba og hlusta á skemmtilegar hljómsveitir og gista á gólfinu hjá einhverjum "in - breed" kotbónda. ég skil bara ekki afhverju í andskotanum hátíðarhaldarar þurftu að troða írafári og gittu haukdal inn í dagskrána. kannski verð ég "hnakki" þegar ég kem heim. heilaþvegin af írafári.
see ya!
gestabók

ætli ég geti búið til þetta ævintýri?

gestabók

núna er nótt þegar ég skrifa þetta...
að sameina líf sitt annari manneskju er enginn hægðarleikur. engin furða að það sé kallað HÆGÐAR - leikur því það er eintómur kúkur sem því ferli fylgir. og að vera tinna að sameina líf sitt annari manneskju er langt frá því að vera auðvelt. hvernig getur maður lagt traust sitt og tilfinningar á einhvern annan þegar maður tæplega ræður við þessar tilfinningar sjálfur? að endingu hlýtur maður þó að uppskera eitthvað stórfenglegt, eins og fjölskyldu og öryggi og trausta og sanna ást. ég leik mér stundum að því að ímynda mér að á einhverju einu augnabliki í lífinu verði einskonar lokapunktur þar sem að allt verður baðað ljósi og útskýrt og undir hljómi dramatískt sinfoníulag eftir danny elfman. endirinn á bíómyndinni minni þar sem að eftirmálin verði leikur einn og lífið dans á rósum. þetta er einn af eiginleikum þess að vera með of frjótt ímyndunarafl.
ég ákvað að kaupa mér tvo bjóra í dag til að drekka að lokinni vinnu með henni páku minni. ég drakk einn bjór þegar ég kom heim og tók svo ákvörðun um að hætta að drekka. það er til einskis og mér líður ekkert vel af því. það verður samt erfitt, ekki af því að ég get ekki ímyndað mér lífið ódrukkin þrátt fyrir alkahólista blóðið sem rennur mér í æðum heldur af því að ég lifi eins og þið í samfélagi þar sem að það gengur eiginlega bara að vera annað hvort eða í þessum málum. það er hundleiðinlegt að vera eina ódrukkna manneskjan. ekki þykjast. það er það! en ég ætla að reyna. ég er líka oft að hugsa um það hvort að enginn annar finni fyrir þessu nema ég. verður enginn leiður eftir fyllerí nema ég? og er það þess virði að leggja það á sálina tvisvar í viku allavega? það held ég nú síður. en þetta er mitt mál, svo ekki skipta ykkur af þessu. ef þið hittið mig dauðadrukkna og bera að neðan niðri í bæ næstu helgi, þá er það mín ákvörðun.
þegar ég var búin að drekka þennan eina bjór og orðin tipsy af honum, önnur ástæða til að hætta að drekka, ég verð full af einum tappa, ákvað ég að fá mér góðan kvöldverð. mér er nefnilega hætt að lítast á blikuna með þetta lystarleysi og farin að finna fyrir svima og þróttleysi. auk þess sem sumar flíkur eru orðnar grunsamlega víðar. ég allavega skellti í örbylgjuofninn þessum fínu 1944 bjúgum sem ég hafði fest kaup í á leiðinni heim. ég náði að torga hálfu bjúga og tveimur kartöflum þegar ég var orðin svo södd að ég þurfti að leggjast fyrir eins og gamalmenni á sunnudagseftirmiðdegi. og svo steinlá ég næstu þrjá klukkutímana og hingað er ég komin. glaðvakandi og eiturhress. ætli allir séu fullir á barnum?
ég vildi að allt væri ævintýri...

gestabók

jæja!
eftir rúman klukkutíma verð ég í vinnunni. núna hins vegar sit ég á náttfötunum að drekka kaffi og reykja morgunretturnar í fleirtölu. ég er ekki hress og ég svaf mjög illa. ég hata að sofa illa, ekki bara af augljósum ástæðum heldur lifi ég í stöðugum ótta og sannfæringu um að ef það er eitthvað sem getur rænt mann vitinu þá er það svefnleysi. auk þess eyddi ég bróðurpartinum af nóttinni í kvíðakasti yfir framtíðinni. og ég er að fá unglingakýli undir nefið. örugglega af því að í gær tók ég smá stund til að baktala unglinga. the devil knows it´s true....
by!

gestabók

jeijj!
dásamlegur afmælisdagur í gær. mæli eindregið með því að allir fari á shanghæ og borði áður en húsið verður rifið af fasistunum. ódýrt og mjög gott. og darling bibbi gaf mér bleika lampann úr frú fiðrildi sem ég er búin að vera að bíða eftir í tvo mánuði og emily strange veski í afmælisgjöf. jess!

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. ljósmyndabækur
6. síðan frottenáttslopp með hettu
7. föt úr marimekko
8. allt dótið sem ég er búin að taka frá í pennanum en hef aldrei efni á að kaupa

í dag á ég afmæli og ég er glöð. ég er 26 ára að ég held. gæti þó verið misskilningur. kannski er ég 27 eða kannski bara 15 ára. ég vona að allir eigi góðan dag í dag. fjær og nær. ég vil líka þakka hirti frjálsa og urði fyrir falleg orð til mín í tilefni dagsins.
see ya!

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síðan frottenáttslopp með hettu
7. ljósmyndabækur
8. föt úr marimekko
9. allt dótið sem ég er búin að taka frá í pennanum en hef aldrei efni á að kaupa

eftir nokkrar klukkustundir verð ég 26 ára en ekki 27 eins og ég var sannfærð um í dálitla stund í dag. þ.e. þangað til að urður benti mér á staðreyndir málsins. þetta er eins og árið sem ég var 22 ára en hélt allan tímann að ég væri 21. ákaflega furðulegt sindróm og óútskýranlegt með öllu þar sem að það sveiflast í báðar áttir. ýmist of gömul eða of ung... ég vona heitt og innilega að afmælisdagurinn verði góður og það rigni ekki mikið. ef ykkur langar svo kannski í góðmennsku ykkar að óska mér til hamó með amó bendi ég á commentin þar sem að gestabókin er andsetinn af mjög klámfenginni julie xxx.
nágrannar mínir fara óstjórnlega í taugarnar á mér. reyndar ekki unglingarnir lengur. þau hafa að mestu haldið sig á mottunni síðan ég benti þeim góðlátlega á ónæðið sem þeim fylgdi. mér finnast unglingar sérstaklega leiðinlegt fólk. ég fyllist oft æluþörf þegar ég fylgist með þeim útundan mér. en svona var ég einu sinni. hávær með gorgeir. er það reyndar enn, en kannski á annan hátt. en þetta með nágrannana... jú, unglingarnir hafa hagað sér vel fyrir utan einstaka, það sem ég vil kalla "indie-outburst". þá hækkar skyndilega í græjunum þeirra, meira en góðu hófi gegnir og stelpukindin orgar og gargar. skil það ekki. hins vegar eru það kynvilltu nágrannakonurnar mínar sem eru að angra mig núna. ég nota hér kynvilltu í algjöru gamni enda er ég sjálf þekkt fyrir slíkan sóðaskap og mun væntanlega aldrei læknast. en þessar ágætu lesbíur reka gistiheimili í húsinu mínu. ekkert út á það að setja nema bara að mér finnst að þær mættu aðeins vanda sig betur í gestavalinu. það koma t.d. margir túristar og gista hér sem hafa keypt sér svona "dirty weekend" pakka. og nú er einn slíkur hópur hérna í húsinu. það er mikið ónæði í þeim öll kvöld og allar nætur. ég er viss um að þeir séu velskir. tali með ofboðslega óskiljanlegum hreim og gangi um allt nærbuxnalausir. andskotans viðbjóður. þeir virðast gera mikið af því að hlaupa um alla íbúðina öskrandi og hlæjandi. þetta eru kannski einhver velsk drykkjulæti. en þetta pirrar litla þjóðverjann mig undursamlega mikið. ég eyddi t.d. all löngum tíma á internetinu í dag í leit að einhverjum fjölbýlishúsalögum. ég sá fyrir mér einhverjar gloríur þar sem að ég myndi finna þessi fjölbýlishúsalög sem væru öll að sjálfsögðu eins og sköpuð fyrir mig. þá myndi ég prenta þau út, eitt á ensku fyrir gistihúsalesbíurnar til að hafa plastað á gistiheimilisborðinu fyrir gestina að lesa og FARA EFTIR. síðan færi ég sérstaklega ofan í stafina sem segðu fyrir um tímasetningar o.þ.h. með gulum yfirstrikunarpenna. að endingu léti ég þetta svo ofan í alla póstkassana heima og yrði titluð hetja. í fyrsta lagi fann ég engin fjölbýlishúsalög og í öðru lagi myndi ég örugglega ekki þora svona hernaði að fara að láta þetta ofan í póstkassana hjá öllum, hvað þá eftir að vera búin að krota í það með gulum penna. ég þori heldur ekki að banka hjá lebjunum, hef gert það einu sinni og finnst bara að þær ættu að hundskast til að gera eitthvað í málinu sjálfar. ohhhhhh.... ég heyri í þeim núna. ég gæti náttúrulega bara farið niður og lumbrað á þeim. djöfuls velsku graðhestar.
jæja, það stýrir nú ekki góðri lukku að vera að pirra sig svona rétt fyrir háttinn. hafið það gott elskurnar :*

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síðan frottenáttslopp með hettu
7. föt úr marimekko
8. ljósmyndabækur
9. allt sem ég er búin að taka frá í pennanum en hef aldrei efni á að kaupa

komiði sæl,
það er óhjákvæmilegt en jafnframt mikið tilhlökkunarefni að á morgun á ég afmæli og verð að öllum líkindum 2og6 ára. ef ekki verði ég fyrir vörubíl í kvöld og dey.

áreiðanleg áhyggjuefni:

ég dett fram fyrir mig og næ ekki að bera fyrir mig hendur og lendi þar af leiðandi á andlitinu og brýt í mér allar tennurnar.

ég er að labba yfir miklubrautina og "out of nowhere" kemur 18 hjóla trukkur og keyrir á mig.

ég mun vera þunglynd að EILÍFU!

ég get ekki átt börn.

ég verð offitusjúklingur.

ég verð áfengissjúklingur.

ég mun aldrei geta verið allsber.

vinir mínir gefast upp á mér.

pabbi minn deyr og ég les um það í blaðinu af því að það gleymdist að láta mig vita.

ég vakna einn morguninn með blettaskalla.

vinir mínir gleyma afmælinu mínu.

það kviknar í og páka brennur inni.

o.s.frv........

áreiðanleg vonbrigði:

það er alltaf vont veður á afmælisdaginn minn.

ég á enga peninga (áreiðanlegustu vonbrigðin af öllum vonbrigðum).

hvaða hvaða. mér finnst mikilvægt að leggja áherslu á að ég ER og mun ALLTAF vera einstaklega dramantísk persóna í þessu lífsins leikriti. ég ýki allt með leikrænum tilburðum og er mjög kaldhæðin. hafið það bara á bakvið eyrað þegar þið veltið fyrir ykkur af hverju í ósköpunum þið elskið mig.
en jú, ég á afmæli á morgun og mér finnst það dásamlegt og í kvöld ætla ég að baka köku fyrir samstarfskonur mínar.
veriði bless... ef þið vaknið í nótt með andfælum kl. 5:41 þá er það af því að heimurinn er að hristast því þá verða akkúrat 26 ár síðan tinna fæddist.
see ya!

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síðan frottenáttslopp með hettu

ég er eins og frankenstein. ég er góð og mig langar til að vera góð en ég get þeð ekki af því að allir halda að ég sé vond...

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síðan frottenáttslopp með hettu

það er með eindæmum furðulegt hvaða álit fólk hefur á mér. það er nær undantekningarlaust tilvikið að ef ég er að segja fólki frá einhverjum vandræðum í einkalífi mínu gerir það alltaf fastlega ráð fyrir því að það sé bara af því að ég sé svo erfið. bara af því að manneskja er skapstór og segir skoðanir sínar þýðir það að sjálfsögðu að það sé ómögulegt fyrir hana að eiga eðlileg samskipti við aðrar mannverur á þessari jörð. djöfuls kjaftæði!
en hvað um það... ég hafði ekki nægilega mikinn kjark til að vera allsber í gær. ég ætla að gera aðra tilraun í kvöld.
faðir vor, þú sem ert ekki til, hjálpaðu mér að lifa þennan mánuð af ÁN peninga. ég fékk útborgað áðan og ég er að segja ykkur það, það verður ekkert eftir þegar ég er búin að borga reikningana. EKKERT! og ég sem ætlaði að reyna að halda upp á afmælið án þess að hafa bara vatn til að bjóða upp á.
fréttir herma að nú sé búið að þróa þunglyndisnefúða. það er dáldið spennandi. en nú er ég farin að hringja í gigtar - hjálparlínuna.
see ya!

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síður frottenáttsloppur með hettu

jæja! ég horfði loksins á the way we were... óskaplega falleg og dramatísk mynd. en furðulega klippt samt. það gerir líklega tíminn. ég var samt ekki alveg að skilja það að robert redford gæti ekki feðrað barnið sitt bara af því að hann og barbra streisand gengu ekki upp. en svona er nú það...
see ya!

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski
6. síðan frottenáttslopp með hettu

ég get verið óttalegt fífl stundum. og ég tala stundum af mér, þó aðallega um sjálfa mig... og stundum hugsa ég aulalega og skrýtna hluti.
það var ágætt í vinnunni, fljótt að líða. komst samt ekki að neinni sérstakri niðurstöðu um trúmál. eyddi eiginlega mestum tíma í að hlaupa undan fortíðinni. ansans fortíð!
mikið er mazzy star góð hljómsveit...
skrýtið að lesa blogg hjá fólki sem einu sinni var vinir mínir. ennþá skrýtnara að lesa blogg hjá fólki sem ég þekki ekki neitt.
geðlæknirinn minn mælti með því að ég færi að ganga meira um nakin til að sigrast á nektarfóbíunni minni. örvæntið samt ekki, ég sit hér fullklædd að rita þessi orð... en núna er ég samt að mana mig upp í þetta. ótrúlegt að það þurfi. að mana mig til að vera á fæðingarfötunum. en það er samt hreint ekkert skrýtið því að í hvert skipti sem ég sé nakinn líkama minn, fyllist ég viðbjóði og fæ vélindabakflæði af æluþörf. eins og seinasta sumar. þá tókst mér, eftir nokkrar vikur að mana mig upp í að fara í sund með móu minni. ég var með kvíðahnút alla leiðina í sundið og fékk mér lokaðan klefa til að klæða mig úr fötunum. svo hljóp ég í sturtuna eins og ég ætti von á að verða lógað á leiðinni útaf viðbjóðinum sem ég væri að valda öllum. í sturtunni var allt morandi í berum rössum og konum sem mér fannst sérlega erfitt en ég kom mér þó í bolinn og út í laug. en þar við sat. ég færði mig ekki spönn frá rassi allan tímann heldur sat sem fastast þrátt fyrir ægilegan kulda og bláar varir. ég hef aldrei verið fegnari en þegar við ákváðum að fara uppúr. hvað er að mér eiginlega?

gestabók & afmælisóskalisti
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski

jæja tinna, hvernig fannst þér constantine?
mér fannst hún frábær og ég hélt augunum opnum allan tímann. mikið afrek fyrir mig. ég hef hug á að eignast hana þegar hún kemur út á dvd. svo góð fannst mér hún. ég nenni ekki að fara út í einhverja heimspekilega réttlætingu á þessari mynd eða af hverju mér finnst hún góð. mér bara finnst það! því ef ég tryði á eitthvað væri það eins og heimurinn er settur upp í constantine. fyrir utan sjáanlega djöflana. bara eins og í lord of the rings. svona held ég að þetta sé og hafi í raun og veru verið. og talandi um að trúa þá las ég ákaflega góða færslu hjá henni betu minni hérna í morgunsárið yfir rjúkandi morgunkaffinu og morgunrettunni. ég er að fara að vinna á eftir og þá ætla ég að brjóta heilann um trúmál og svo kannski skrifa þær niðurstöður í kvöld sem ég kemst að í dag. ef einhverjar þær verða. ég hef aldrei skilið trú. núna er það það eina sem ég veit. ég reyndi margoft að pína mig til að trúa á guð sem barn en komst mjög snemma að því að það hafði ekkert upp á sig. ég bað meira að segja við rúmgaflinn eins og einlægt barn guðs. en það bara er enginn guð. það er ekkert. það er enginn sem lætur sér annt um okkar velferð. við erum í skítnum sem við skitum sjálf og sama hvað við fáum mörg brunasár á hnén af teppunum sem við krjúpum á þegar við öskrum á guð að biðja hann um að sýna okkur réttu leiðina eða hjálpa okkur. hann er ekki að hlusta af því að hann er ekki til.
blex.

gestabók & afmælisóskalisti:
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til kaupmannahafnar
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski

jess!!! ég er að fara á constantine í bíói í kvöld! ég veit hún fær ekki góða dóma en fokk it! ég elska svona djöfla/hryllingsmyndir... ég veit samt að það er ávísun á hræðsluköst fyrir svefninn og upplýstar nætur. og nú verður bíóferðin enn áhrifameiri þar sem að ég mun sjá skýrt á tjaldið í fyrsta skipti í langan tíma með elsku brillunum mínum. úúúú... farin að horfa á star trek. see ya!

gestabók & afmælisóskalisti:
1. bleikur mini i - pod
2. flugmiði til danmerkur
3. brjóstahaldarar
4. heimsfriður
5. emily strange veski

ég er bara samblanda af einhverjum efnum en samt svo stórmerkileg... hmmm... það er laugrdagur og skyndilega næ ég internetinu heima hjá mér. hér sit ég í flónelnáttfötunum með kirsuberjamunstrinu og skítugt hár. ég nenni fáu enda hef ég allt hérna sem ég þarf: bibbert, seríós, internetið og sjónvarpið... og m.a.s. einn bjór í ísskápnum. ég ætla að taka fullkomna slökun í dag því í gær fékk ég svo kjarna hristandi og óttalegar fréttir að ég er enn að jafna mig. ég held ég megi ekki ræða þær og þær tengjast mér í raun ekki neitt. ég tók þetta bara óskaplega nærri mér, einum of kannski...
en nú á ég afmæli eftir 11 daga og ég hlakka ennþá óstjórnlega til. ég hlakka líka óstjórnlega til alþjóðlegu kvikmyndahátíðarinnar sem byrjar 7. apríl. ég get tæplega beðið og þetta eru myndirnar sem ég ætla pottþétt á en svo eru líka mikið fleiri sem mig langar til að sjá og það mun ég gera ef buddan leyfir. en þessar hafa núna yfirhöndina fjárhagslega séð:

Beyond the Sea
Don´t Move
Door in the Floor
Downfall
Garden State
I Heart Huckabees
Kinsey
Mean Creek
The Woodsman
Vanity Fair
Vera Drake

díses hvað ég hlakka til! farin í bað, see ya!

gestabók

hæ!
toblerone er hinn besti hádegismatur ef ekki á maður pening. yfirboðari minn var að koma frá útlöndum og þá er regla að koma með fríhafnarsælgæti handa vinnumaurunum. nammi namm. ég er samt orðin einhvern veginn dáldið æst af þessu súkkulaði, já!
í gær kíkti ég á barinn með mó(ð)u(r) og fleiri stúlkum. ég fékk mér einn á barnum og reykti talsvert með. það var indælt nema að ég varð tipsy. auðvitað. og svo barst talið að hegðun eiginmanna í verslunarleiðöngrum. það ku vera eðlilegt lögmál að mönnum leiðist óskaplega mikið þegar konur þeirra fara að versla, t.d. föt. ég er á móti þessu. ég er á móti því að fólk geti ekki farið saman að versla. aftur á móti gerði ég svo grein fyrir því einhverntímann í nótt, þó með seimingi, að þetta væri líklega rétt. það sem mér finnst bara svo leitt, hvað sem öllum staðreyndum líður, er að það sé alltaf að búa til þetta bil á milli karla og kvenna. eins og ég hef áður minnst á. "okkur stelpunum finnst bara svo gaman að skoða föt, og á meðan geta strákarnir farið og skoðað græjur..." jukk jukk jukkedí jukk!!!! konur vita ekkert um rafmagnstæki og karlar láta konurnar sínar kaupa fötin á sig. ojjbarasta! æjj æjj. mig vantar að þekkja fleiri sem hafa sömu skoðanir og ég. ég virðist alltaf vera á skjön við alla. ég hélt m.a.s. að þessar stelpur sem ég var að tala við um þetta í gær væru á sama máli og ég. svo að ég var fyrir talsverðu áfalli þegar ég komst að öðru. gott að það er föstudagur.
egill helgason virðist ekki hafa talið mig alvitskerta eins og ég hélt þegar ég ræddi um limlestingar á valdísi gunnarsdóttur fyrir að troða þessum ansans valentínusardegi upp á okkur við hann þarna um daginn. því hann nefndi þetta víst á heimasíðunni sinni. blessunarlega var ég ekki nefnd á nafn en hann minntist á þetta eins og að hann væri sammála mér. og það fyndna er að þeir sem þekkja mig hérna í vinnunni vissu strax að þetta hefði verið ég. hahahahahaha... orðljóta helíum krílið.
blex!

gestabók

ég er að borða kringlu og drekka jógúrt með ferskjum og múslí. ég á afmæli eftir 13 daga og er nú þegar búin að fá eina afmælisgjöf sem situr í þessum skrifuðu orðum á nefinu á mér. nei, það er ekki páfagaukur eða sniðug eðla. það eru gleraugu sem elskuleg móðir mín gaf mér því ég var hætt að þekkja fólk úti á götu. besta ráðið við því fannst mér, var að þykjast vera ofboðslega hugsi þegar ég var á gangi eftir götum bæjarins. þannig leit það betur út þegar ég gekk fram hjá einhverjum sem ég þekkti... en ekki eins og blindur vitfirringur sem ég er. en nú er allt skýrt og skítugra en það hefur verið seinustu árin.
ég er að fara á barinn í kveld með móu... ef maður bætir við það ð og r kemur út móður en það er einmitt það sem móa er þessa dagana og jafnframt næstu árin. en ég ætla þó ekki að missa af geðsýkinni á skjá einum, the swan. ef eitthvað er firring í þessari veröld fyrir utan mig og veruleikann, þá er það þessi þáttur, the swan. ég er samt ekkert sérstaklega hress í dag, ekki beint þunglynd en heldur ekkert mjög hress. kannski er ég búin að borða of mikið af súkkulaði... kannski er það af því að besta vinkona mín verður úti í útlöndum næstu 4 árin og hún er eina manneskjan sem skilur mig. kannski er það af því að ég hef ekki nennt að vaska upp í 2 vikur og það er eitthvert torkennilegt klístur á gólfinu hjá mér sem ég hef ekki eyrð í mér til að þrífa upp. kannski er það af því að ég er þreytt. kannski er það af því að ég er með nektar - og snertifóbíu. kannski er það af því að ég á aldrei peninga. kannski er það bara...

gestabók

yeap, that´s life... i guess it´s okay but it can be great with good music!

gestabók

góðan dag!
mikið skelfilega finnst mér barnaland.is viðbjóðslegt. ég er ekki að grínast með þetta, mér finnst það VIÐBJÓÐUR. hættir fólk virkilega að vera það sjálft af því að það eignast börn? byrjar það að búa til eitthvert gervi - sjálf sem það lætur "tala" á barnaland.is. svo ég tali nú ekki líka um dyraland.is. þar er sama ruglið í gangi. aulahrollur... BIG TIME! guð forði mér frá þessum örlögum ef ég eignast einhvern tímann erfingja. ég skoðaði síðan þessu margrómuðu síðu í gær, katrin.is. frá því að ég man eftir mér liggur við, eða allavega svona seinustu 4 eða 5 árin hef ég heyrt þessa bloggsíðu lofsungna til hægri og vinstri en aldrei skoðað hana sjálf af einhverjum ástæðum þangað til í gær. ég hef m.a.s. heyrt fólk kalla þessa katrínu "bloggdrottningu íslands". en enn og aftur ákalla ég guð í dag og ekki er ég trúuð, því GUÐ HJÁLPI MÉR! er þessi katrín fullorðin? allavega, who am i to judge? mér finnst bara að ég hafi lesið þúsund sinnum betri blogg og þroskaðaðri en hjá þessari katrínu og þess vegna skil ég ekki allveg að hún sé kölluð "bloggdrottning".
blex!

gestabók

síðan ég byrjaði á nýju lundarlyftunni hef ég verið svo logandi hrædd um að breytast í spikferlíki útaf þessum sömu lyfjum að ég er búin að þróa með með mér einskonar anorexíu. ég geri mér fulla grein fyrir þessu enda fullorðin kona en ég bara má ómögulega til þess hugsa að ég lendi í því eins og einu sinni þegar ég var á annari lundarlyftu og kílóin bættust á mig hvert af öðru sem gerði ekkert annað en að þyngja líka lund mína. úff sjitt, það eru bara 10 mínútur eftir af pásunni... ég er farin að skokka!

gestabók

ég held ég eigi afmæli eftir 15 daga... já, ég er nokkuð viss. mikið óskaplega hlakka til. já! ég er enn sjálfskipaður talsmaður þess að það sé í lagi að finnast æði að eiga afmæli og hlakka til þess mörgum mánuðum áður. ég er komin með plan fyrir afmælisdaginn... það er svona: vakna eftir að ég hef sofið út, þetta er á miðvikudegi sem þýðir að ég eigi að vinna en ég ætla samt að sofa út. þá reka þau mig bara. ég ætla jafnvel að fara í afmælissturtu og þegar ég stíg úr henni, glóðvolg og ilmandi verður kærastinn minn einmitt búinn að leggja á borðið glóðvolgt og ilmandi bakkelsi úr bakaríinu. en þar sem að ég hef ekki matarlyst fyrr en seinni part dags mun ég bara kyssa hann á nebbann og lofa honum að borða allt bakkelsið á meðan ég les hið fría fréttablað, drekk kaffi og reyki sígarettu. eftir að hafa gert mig undurfagra með glimmeri og allt fer ég í vinnuna í mínu fínasta pússi með súkkulaðiköku handa samstarfskonunum. á leiðinni í vinnuna vona ég að allir viti að ég eigi afmæli í dag. allan daginn í vinnunni segi ég öllum sem ég afgreiði að ég eigi afmæli og kannski eins og í fyrra kemur maður sem ég þekki ekki neitt með fullan poka af sælgæti handa mér. eftir vinnu fer ég á kaffihús með einhverjum sem mér þykir vænt um. og um kvöldið hef ég hugsað mér að fara út að borða á shanghæ með manninum mínum. ég ákvað á seinasta ári að þegar ég yrði 26 ára myndi ég fagna því á shanghæ. það fer þó allt eftir fjárhagnum eins og venjulega og allt annað. eftir matinn förum við svo kannski og fáum okkur bjór á einhverjum bar, kannski hitti ég vini mína þar. eða kannski tökum við bara vídjó og förum í sleik, hver veit... daginn eftir vakna ég blúsuð og byrja að hlakka til jólanna. helgina eftir held ég svo afmælispartý fyrir vini mína...
see ya!
ég er með kenningu um að fólk sem hefur unnið sem barnaskólakennarar í tugi ára, kannski 30 ár, fái einskonar "hörkusigg" á sálina.

gestabók

hæj!
nú er kvöld og ég er heima hjá bibberti. brátt mun þetta verða mitt heimili líka. jibbíííí! ég hlakka svo til. þá mun ég á hverjum degi geta lallað laugaveginn heim úr vinnu og svo skóla með haustinu. ég elska laugaveginn minn. en í þessum skrifuðu orðum er ég að dunda mér við að búa til væmna mix - diska fyrir hann gulla minn, gulli er besti minn... ætli hann sé í kertabaði þessa stundina? og ísold litlu líka. það er aldrei of snemmt að búa til mix - diska handa fólki. ég hafði þó hugsað mér að fara heim og horfa á survivor sem er að byrja í kvöld og klappa henni elsku páku minni. litla krílið, ég er að hugsa um að fá handa henni félaga. já..........
nýju gleraugun, sem verða til á morgun eru guðdómleg. ég fann þau á internetinu, www.girlprops.com. var ég búin að segja frá því? þau eru svört, svona 50´s kisugleraugu með semelíusteinum. ég hlakka bara mest til að sjá skýrt. ætli börnin okkar
bibberts muni ekki líka þurfa gleraugu...
tell me why i don´t like mondays...

gestabók

æj æj...
ég er full iðrunar og aulahrolls eftir þessa helgi, þá er ég helst að meina föstudagskvöldið. ég skammast mín svo fyrir drykkjulæti mín að ég mun ekki bragða á áfengi fyrr en í næsta mánuði. auk þess eru hné mín og læri gersanmlega undirlögð af marblettum og sárum eftir skrílslætin í mér og dansæðið sem á mig rann þarna á föstudagskvöldið. æ mig auma... ég kenni lundarlyftunni nýju um þennan óskunda! þú djöfuls seról! rotnaðu í herlvíti áður en þú mengar heila minn! úff, og það er ekki mönnum sæmandi hversu mikla kynferðislega tilburði ég sýni undir áhrifum áfengis.
svo fór ég til augnlæknis áðan. eftir u.þ.b. 2 daga mun ég sjá á ný sem heil kona. en ég er blessunarlega ekki með gláku eins og mig var farið að gruna.
see ya!

gestabók

hér er ástarljóð til kvenna af því að ég hef kysst þær fimm, sofið hjá þremur, elskað tvær og verið skotin í þeim öllum...


hún er fullkomin!
ávalar línurnar sem ég unni svo að strjúka
lítil brjóstin pössuðu fullkomlega í lófann á mér
ilmurinn af henni engum öðrum líkur
svo sætur og kitlandi
ég beit saman tönnunum svo ég biti ekki hana
alltaf dauft mintubragð af tungu hennar
og hljómþýð og falleg röddin söng í eyra mér
þó hún sé ekki hér núna
standi ekki fyrir framan mig
hugsa ég um hana oft á dag
ímynda mér að ég stingi tungunni í nafla hennar
ímynda mér að hún hugsi um mig


gestabók

já já...
helgin var góð, ég er ánægð. kærastinn fór til noregs á laugardagsmorgni og í stað þess að vera lasin eða illa haldin af þunglyndi sem leiddi til þess að undanfarnar helgar hef ég hangið í flónelnáttfötunum heima alla helgina uns ég hef þurft að mæta til vinnu næsta mánudag, klippti ég hár mitt og litaði, hringdi í uppáhalds gullann minn og skellti mér í kolaportið. það var fínt þó að ég hafi enn ákveðnar skoðanir á kolaportinu. ég velti því stundum fyrir mér hvort að fyrrum elskhugar lesi þetta blogg og strjúki sér andvarpandi um ennið af feginleik yfir því að ekki hafi orðið meira úr okkar ástum þar sem að ég er augljóslega meingölluð kona...

gestabók

jæja, hér er ég!
ég hef ekki verið með sjálfri mér undanfarið. mér finnst ég ganga um í leiðslu. mjög skrýtið að lundarlyftan geri manni þetta. það er eins og ég sé á mjög sterkum lyfjum útaf krabbameini sem geri mig bara veikari en hitt. ég á t.d. í afskaplega miklum erfiðleikum með að halda mér vakandi þegar ég kem heim úr vinnunni á daginn og get með engu móti vaknað á morgnana. ég ætla bara rétt að vona að eftir að hafa greitt þetta háa gjald verði ég alveg hoppandi hress og lífsglöð þegar djöfuls pillurnar byrja að virka og ég hætti að vera svona sybbin alltaf hreint. það ætti að koma með vorinu eins og allt annað.
mér er hreint ekkert um það gefið að setja upp einhverjar formúlur að konum og körlum. í mínum huga erum við eins að undanskildum líkams - uppsetningunni. okkar innri maður tengist því ekki hvort við séum karl - eða kvenkyns heldur hvernig uppeldi við fengum og hvaða mann við höfum að geyma. og hvað sterkju varðar eru konur allveg fullfærar um að lyfta þungum hlutum. jafnvel og karlar. ef við getum komið heilli manneskju út úr líkama okkar án þess að springa í því maraþoni, fætt þessa sömu manneskju á vítamínríkustu mjólk sem sögur fara af úr brjóstunum á okkur í hálft ár og jafnvel lengur svo að litla veran dafni nú sem best hljótum við að geta lyft nokkrum kössum. mér nefnilega gramdist alltaf óskaplega þegar að það var hér í pennanum ungur piltur að vinna í nokkra mánuði og í hvert skipti sem þurfti að lyfta nokkrum bókum, kassa eða snattast eitthvað annað smávægilegt var alltaf hóað í piltinn atarna. djöfulli varð ég alltaf reið og hljóp til hrópandi; ,,nei!!! ég skal gera það!". það jók bara á þá skoðun sem samstarfsmenn mínir hafa á mér er ég viss um, hver sem hún er.
see ya!

gestabók

happy birthday baby! dagurinn í dag er tileinkaður bibba sem á afmæli og er kærastinn minn.
ég segi líka til hamingju við mugison og rúnu með mugibaby sem kom í heiminn á laugardaginn... allt er svo gaman í dag, sérstaklega þegar ég þarf að skreyta búðina mína í tilefni af valentínusardegi. aaaarrrggggh! VALDÍS!!!! ég finn þig í fjöru!
see ya!
p.s. condoleezza rice talar vel um kristján jóhannsson á heimasíðu, sinni eða einhvers annars. líkur sækir líkan heim segi ég nú bara. viðbjóðslega og herskáa skuggabjalla og sveitalubbinn geta riðið hvort öðru!
takk og ble!

gestabók

jæja!
ég er mikið að velta því fyrir mér að verða full á morgun. ég hef ekki orðið full lengi og enn lengra er síðan ég fór út að skemmta mér. ástæður fyrir þessu eru nokkrar... ég er sérlega þunglynd á veturna og vill bara vera heima, ágætt er þá að vera full heima, geri það stundum. vinkonur mínar eru margar hverjar ófrískar eða nýbúnar að gjóta og vinir mínir, semsé piltarnir eru yndislegir og stórskemmtilegur félagsskapur nema hvað að þeir vilja aldrei fara á barinn fyrr en seint um nóttina, kannski 4 eða eitthvað og þá er ég annaðhvort orðin ofur - ölvi eða sybbin, eða kannski dauð. nú, ef við svo komumst á barinn fyrir sólarupprás fara þeir í það sem ég vil kalla "annarlegt gredduástand" og verða torkennilegir til augnanna og erfitt að ná til þeirra. æ dónt nó... ég á allavega þessa næstum fullu tekíla flösku og úr henni mun ég drekka hvernig sem það svo kann að enda. kannski fer ég í blakkát og ber loksins þessa unglinga nágranna mína eða enda ein á karókí bara að syngja "all by my self".
í þessum töluðu orðum eru píparar heima hjá mér. en ég er ekki þar. það finnst mér mjög óþæglegt. og ég veit ekki hvort er óþægilegra, að ég lét lesbíupar sem ég þekki lítið sem ekki neitt fá lyklana mína til að hleypa pípurunum inn í íbúðina mína eða þá að pípararnir sem ég rakst á í gær á ganginum heima voru með eitthvað brúnt í munnvikunum og sögðu "haaaaaa" við öllu sem ég sagði við þá. ætli þau séu öll í orgíu uppi í litla einbreiða rúminu mínu eða kannski eru pípararnir að rúnka sér yfir nærfötin mín. ó mæ god, nú þori ég ekki heim eftir vinnu...

gestabók

geðlæknadagur í dag. ég talaði um að ég héldi að ég hugsaði of mikið og tengdafjölskylduna mína sem ég er að mana mig upp í að mæta í sunnudagsmatinn til. fór til bryncíar í gær og káfaði á bumbunni á henni. krílið sem að ég held að sé drengur sparkaði í mig á móti. það fannst mér sérlega fallegt og merkilegt. skrýtið samt hvað ég er ekki að fá neitt bebífíver. finnst þetta sætt og allt það en er alveg róleg sjálf. eftir vinnu ætla ég að kíkja á kötu systur og eiga svo náðugt vídjókvöld heima við. hmmmmm... ég er að hugsa svo mikið. mig dreymir hverja einustu nótt að ég sé í stóru húsi með hópi af fólki og enda alltaf annað hvort svikin eða mjög hrædd.

gestabók

stundum þegar mér leiðist í vinnunni leik ég mér að því að kvelja sjálfa mig með því að ímynda mér að tíminn sé hættur að líða. það er sérstaklea áhrifamikið rétt eftir hádegismatinn þegar það eru meira en 4 klukkutímar eftir af vinnunni. þá ímynda ég mér þetta, að tíminn hætti að líða og finn hvernig ég fyllist áþreifanlegri angist. ég hugsa um þetta þangað til að angistin er orðin svo óbærileg að það ætlar mig að græta. þetta er dáldið skrýtið og ég veit ekki af hverju ég geri þetta en ykkur að segja þá veit ég ekkert verra en að ef tíminn hætti að líða. þá væri þessi stund alltaf sú ömurlegasta.
annars fór ég á sideways í gær með gullanum mínum. mmmmm..... gulli minn. og það er alveg hreint afbragðs mynd, ég á bara ekki til orð ég er svo yfir mig hrifin. og thomas haden church er nýji uppáhalds leikarinn minn. hann er ótrúlega góður leikari. hef samt séð hann áður og ekki þótt hann neitt merkilegur pési þá en þetta hlutverk fangaði gjörsamlega hans hæfileika. eins og þegar hann grætur á hótelherberginu. það er merkilegasti leikur sem ég hef á ævinni orðið vitni að. allavega einn af þeim. þetta er nú líka sami leikstjóri og að about schmidt sem er ein af uppáhalds myndunum mínum. andskotans segi ég, ANDSKOTANS! þetta var svo góð mynd.
see ya!

gestabók

æjj. mér er illt í olnboganum eftir að hafa talað of lengi í gsm símann við móður mína áðan. örugglega líka komin með heilaæxli. en nú er ekki tími til að vera svartsýnn, heldur tími til að gleðjast því áðan fór ég og talaði við háskólafólkið og þau eru svona sva fyrir mér að ég er barasta að fara að byrja í einskonar fornámi næsta haust í háskólanum. ég er auðvitað ekki að ætlast til að fljúga algjörlega frítt beint inn í ma námið. ég er bara óskaplega glöð að fá að taka nokkra grunnkúrsa svona uppí. mikið hlakka ég til. ef ég hefði ekki verið að rembast svona við að vera fullorðins í viðtalinu hefði ég skríkt og flissað af spenningi allan tímann. jeijjjjjj! ég hlakka svo til að byrja í skólanum!!!! ég ætla að fara í stúdentapólitíkina og skrifa áræðna pistla í stúdentablaðið um hana valdísi árans gunnarsdóttur.....
see ya!

gestabók

valdís gunnarsdóttir á ekki að vera gildur þegn í þjóðfélaginu. í morgun reyndi ég að fá egil helgason til að skrifa pistil um það hversu mikið úrhrak valdís gunnarsdóttir er fyrir að hafa innleitt þennan fjárans valentínusardag inn í landið. hann var sammála mér þegar ég kallaði valentínusardag tussu og sagði að hann væri viðbjóður. þ.a.l. fannst mér að hann ætti að skrifa um þetta eða tala um í kastljósi fyrst hann fær alltaf að lesa dv, annar viðbjóður, frítt hjá mér á hverjum morgni. ég sagði agli helgasyni að ég ætlaði sjálf að skrifa um þennann andskotans gervi - dag í velvakanda en fólk myndi samt frekar hlusta á hann heldur en skrækraddaða bókabúðarstelpu sem þarf að þola það að fólk fætt 1986 heldur að það sé eldri en hún. þá hló egill helgason bara vandræðalega og bakkaði út úr búðinni. ég veit ekki hvað það merkir.

gestabók

ég er að borða saltstangir sem ég fann inni í skáp í vinnunni. ég er að deyja úr hungri og ég á enga peninga. og nú fæ ég bara of háan blóðþrýsting. og mig langar heim að lúlla því lundarlyftan gerir mig svo þreytta. aukaverkanirnar semsé ekki hættar. en ég er að fara að skoða litla krúttið hana ísold eftir vinnu í dag, fallegasta barn sem ég hef séð og geri aðrir betur. fyrir utan sjarmörana sem ég og hr. tinna munum geta í heiminn.
í vinnuna mína koma margir skrýtnir. en mér ber sérstaklega að nefna eina konu og það er að hún er sú eina sem fer virkilega í taugarnar á mér. meira en gömlu kallarnir sem strjúka á mér hendurnar og segjast vilja taka mig með sér heim og meira en tannlausi siggi sem segir að ég sé yndisleg og vill að ég hafi símann hjá sér svo ég geti hringt ef ég og hr. tinna hættum saman. ég ÞOLI þessa konu EKKI. ég held að hún sé ástfangin af mér því stundum stendur hún tímunum saman eða labbar fram og til baka fyrir framan borðið hjá mér að reyna að meika ækontakt. og ef mér verður svo á að horfa í augun á henni heilsar hún og reynir að tala og tala við mig. og hún er ofboðslega andfúl í þokkabót. aaagggggghhhh! kaffið búið.

gestabók

hæj!
jæja, ég er ánægð. ég er hætt að fá aukaverkanir af þessum "moodelevator" sem ég var að byrja á. var veik mestan hluta af allri seinustu viku útaf þessum andskota. nú er bara að bíða fram í apríl, já! fokkíng apríl til að sjá hvort að þetta hjálpi mér eitthvað. ég verð orðin 26 ára þá. en það eru 44 dagar í afmælið mitt og ég fer óðum að tína saman afmælisóskalistann fyrir þá sem hafa áhuga á að gefa mér gjafir. ég veit samt ekki hvort ég eigi að halda upp á þessi tímamót. fyrir það fyrsta þá bý ég núna í 30 fermetra íbúð sem er í þokkabót undir súð svo að það eru svona u.þ.b. 15 fermetrar sem hægt er að standa uppréttur á. þar með talið svefnherbergið og salernið. "veriði hjartanlega velkomin í afmælið mitt kæru vinir. og já, það eru enn nokkur laus sæti inni á klósetti". hálf leimó eitthvað. annars gæti ég líka fengið hr. tinna til að leyfa mér að halda upp á herlegheitin í sinni fallegu og bráðum tilbúnu íbúð. mmmmmm.... en hvað ég hlakka til að flytja þangað inn. en afmælið yrði samt aldrei drykkjupartý heldur notalegt kaffiboð. því ekki má ég drekka á þessari "lundarlyftu", a.m.k. ekki fyrst um sinn...
see ya!


gestabók

i don´t pop my cork for every guy i meet...
svakalega get ég orðið einbeitt í því að betrumbæta lúkkið á blogginu mínu. vonandi að ég taki eitthvað af þessari einbeitni með mér í skólann næsta haust. því jú, viti menn! ég er á leiðinni í mastersnám í bókmenntafræði og takk fyrir takk! dáldið fullorðins finnst ykkur ekki?

gestabók

góðan dag!
nú hef ég tekið ákvörðun um að bregða mér út fyrir landsteinana um páskana. nánar tiltekið ætla ég að heimsækja hana birtu mína. ég þarf að sjálfsögðu að safna duglega fyrir fargjaldinu og kannski meira til svo að maður geti nú eitthvað fallegt keypt sér í kóngsins köbenhavn. þess vegna verður tilvalið fyrir mig að óska mér peningagjafa í afmælisgjöf svo ég komist út... ég vona að mamma lesi þetta. ég var seinst í kaupmannahöfn í angistarkasti og þó ég sé oftast nær í angistarkasti var þetta öllu leiðinlegra þannig kast. ég bjó þar þegar ég var viss um að ég væri lesbía með fyrrverandi kærustunni minni. ég mæli ekki með því, sérstaklega ekki eftir að þú kemst að því að fyrrverandi kærastan hélt fram hjá þér, með strák... jæja og hvað um það, þetta er í fortíðinni. ég vona bara að ég fái ég flashback þegar ég kem út eins og fólk sem hefur tekið LSD. framhjáhöld og LSD neysla eru keimlík því bæði draga dilk á eftir sér.

gestabók

og svo ætla ég líka aðeins að monta mig... eins og margir vita stefni ég einatt að forsetaframboði þegar ég næ gildum aldri til að bjóða mig fram, eftir ca. 5 ár. þess vegna hef ég gert það að persónulegu markmiði mínu að vingast við ólaf ragnar til að hafa af honum einhverjar góðar brellur upp á framtíðina. en því er nú ver og miður að ég og óli erum sjaldnast á sama stað. hann fer t.d. aldrei á sirkus og hangir lítið heima hjá mér þar sem að ég eyði flestum mínum frístundum. og aldrei kemur hann í bókabúðina mína því hann sendir alltaf bílstjórann sinn hann ragga. en þar sem að ég dey ekki kona ráðalaus brá ég bara á það næstbesta og vingaðist all svakalega við hann ragga. nú er það orðið svo að raggi kemur stundum hingað í búðina bara til að heimsækja mig þegar hann hefur tíma til að drepa ef ólafur er kannski á fundi eða eitthvað að snattast með henni dorrit. ég segi honum grínsögur og reyni að draga upp úr honum leyndarmál sem mér tekst aldrei en það breytir svosum litlu því það er alveg eins gott að vingast við hann núna ef blessaður maðurinn þarf eftir nokkur ár að vera að skutlast með mig fram og til baka í smáralindina. ég ætla ekki að byrja að versla í sævari karli bara af því að ég verð forseti. ég held tryggð við topshop.
en viti menn og þar sannast að aldrei að segja aldrei er rétt því hann ólafur kom í búðina í seinustu viku. ég hvítnaði og blánaði á víxl og kom ekki upp orði. ekki einu sinni til að segja honum að ég ætlaði að hafa af honum starfið. ólafur fór að skoða bækur og eftir smá stund kom raggi inn á eftir, búin að vera að reyna að finna stæði og forðast stöðumælaverði. og hann sagðist bara hafa þurft að koma inn til að óska mér gleðilegs nýs árs og til að segja mér að nærvera mín í búðinni væri ómetanleg. þetta bros mitt bókstaflega lýsti upp allt og svo tók hann í höndina á mér og hvarf á braut. ég er ekki að ljúga ef þið haldið það, ekki einu sinni að ýkja. og þó að þetta hafi ekki komið frá ólafi sjálfum þá hef ég sjaldan fengið jafn gott hrós.
see ya!


gestabók

hæ og afsakið. ég missti aðeins stjórn á skapi mínu í gær eftir donnie darko en ég er sko með fyrirtíðarspennu. ég er viss um að ég hefi áður sagt ykkur hryllingssögur af þeirri helvísku viku sem fyrirtíðarspennan stendur að jafnaði yfir í.
annars ætla ég að tileinka þetta skapbetra blogg stóru systur sem átti afmæli á föstudaginn. ég læt mér það nægja að segja hana stóra því fyrir ári gerði ég henni þann grikk að segja hvað hún væri gömul. og mér skilst að konur séu viðkvæmar fyrir aldri sínum. ég er ekki viðkvæm fyrir aldri mínum á þann hátt sem eðlilegur þykir heldur fer það afskaplega í taugarnar á mér að enginn trúir að ég sé 25 ára. það halda allir að ég sé 17 ára og tala þannig við mig. meira að segja fólk sem veit hvað ég er gömul. furðulegt!
og brad og jen bara skilin! þar fer allt það góða sem ég áður trúði á í vaskinn.
á föstudaginn fór ég í matarboð og á laugardaginn fór ég í brúðkaup. systir mr. tinna var að gifta sig. mér finnast brúðkaup ómótstæðilega heillandi og dreymir mig sjálfa langa dagdrauma um það þegar ég verð svo heppin að ganga niður kirkjugólfið hönd í hönd við skotapils-klæddan stjúpföður minn, vonandi í áttina að mr. tinna. og ég viðurkenni að í kirkjunni fékk ég kökk í hálsinn og tár í augun sem ég náði þó harneskjulega að láta ekki skemma meiköppið. mig langar óskaplega mikið til að líf mitt fari að gera eitthvað skemmtilegt fyrir mig. og mér finnst ég pínulítið vera að hellast úr einhveri sjálfskaparlest. ég öfunda alla sem eru að gifta sig og eignast börn, á góðan hátt samt. ég gnýsti ekki tönnum af öfund heldur samgleðst af öfund. bara lítil öfund eftir því að vilja vera komin á þennan stað. ég t.d. trúi því að þrátt fyrir glopótt uppeldi mitt og furðulega foreldra verði ég fær um að vera mjög góð móðir og ástrík. þar sem að ég fylltist vanmætti og vonleysi yfir aðstæðunum á laugardag, þetta með lestina og það allt ákvað ég að bregða fæti fyrir mr. tinna og leggja undir hann smá próf. sem hann vissi samt ekki að væri próf. ekki dæma mig og ekki segja. þetta var í þágu okkar beggja. ég sagði honum semsé á laugardeginum eftir brúðkaupið að ég myndi aldrei vilja giftast. ég sá að það kom á piltinn en hann sagði samt ekki orð. svo í gærkveldi þegar við vorum að taka á okkur náðir og ræða málin eins og við gerum oft og er ástæðan fyrir baugum mínum og morgungremju spurði litla skinnið mig hvort ég væri alveg viss. ,,villtu aldreiiii giftast?" ég hugsaði inn í mér; ,,jesssss!!! :D" en sagði; ´,, jú elskan mín, auðvitað, en bara þér".
see ya!

gestabók

ókei! ég horfði loksins á þessa fjárans donnie darko og nú er ég í ótrúlega vondu skapi því ég botna ekki neitt í neinu. ég hata svona tímarugls myndir eins og donnie darko og memento. fólki finnst þetta bara skemmtilegt af því að þær eru svo hipp og kúl. ég skil ekki.... það hefði semsé ekkert slæmt gerst ef hannn hefði dáið? hefði þá stelpan sem hann var skotinn í ekki átt vondan stjúppabba og hvaðan koma þetta flugvéladrasl? var það úr flugvélinni sem mamman og litla stelpan voru í? og ef svo er hvernig gæti það verið þegar sú flugvél hrapar ekki fyrr en þremur vikum eftir að hann donnie deyr af því að eitthvað flugvéladrasl datt á hann. ég þoli þetta ekki.

gestabók

já, eitthvað fannst mér sniðugt að fara að atast í útlitinu á blogginu mínu en ég uppskar ekkert þar. nú sakna ég hins gamla alveg óskaplega mikið því ég er svo vanaföst og alveg að fá kvef finnst mér. æjj æjj, ansans...

gestabók

uss! það er komið annað barn. það kom í gær og er drengur. hvað er það núna? 4 down, 7 to go...
maðurinn minn vill taka jólatréið okkar niður. ég er að hugsa um að reyna að hafa áhrif á þá ákvörðun. voru ekki jólin nógu stutt?

gestabók

ég á afmæli eftir 64 daga og mér finnst dónalegt þegar að fólk sem maður gaf jólagjöf þakkar ekki fyrir sig. sérstaklega þegar það býr í útlöndum og maður fékk ekki jólagjöf á móti... fucker! (það er nýja orðið mitt, fucker!!!!)

gestabók

heil og sæl!
fædd er lítil ísold thoroddsen! hún kom í heiminn í gær kl. 22:15 og skilst mér að allt hafi gengið vel og að öllum heilsist vel. þess vegna er þetta blogg og veröldin öll í dag tileinkuð þeim litla kút. jibbí!!!! mikið hlakka ég til að handleika krílið. en þessi atburður beinir að sjálfsögðu barneignarspjótum að mér og hr. tinna. en mig langar ekki mikið til að eiga barn, neibb! hreint ekki neitt mikið, ekki í dag, onei onei onei! en í dag heyrði ég af annari ófrískri kvensu. það gerir 11. 3 eru búnar að eiga, seinast í gær. ein er á fæðingardeildinni og nota bene þá er það ekki móa heldur önnur vinkona mín. þetta er einfaldlega aðför að mér frá cosmo og almættinu.
blex.
p.s. jeijj! nú á ég bráðum afmæli!

gestabók

hæ og happy fucking new year!
þá er það komið og allt á hvolfi. á ekki nýja árið að vera eins og hreinn skjöldur? eða hefði ég kannski átt að eyða öllu 2004 í að leiðrétta allt svo að 2005 gæti byrjað eins og hreinn skjöldur, hvítur strigi. ég er að velta því fyrir mér hverju ég sjái eftir á árinu. það er kannki bara einn hlutur og ég get ekki nefnt hann því það gæti sært einhvern. það er held ég afar vel sloppið ef þessi eini og ónefnanlegi hlutur er það eina sem ég sé eftir. og hvernig get ég hugsað um eftirsjá þegar móan mín liggur í þessum skrifuðu orðum á fæðingardeildinn að remba út sér heilu nýju barni? ég tárast bara við tilhugsunina, bæði af því að það er svo fallegt og líka af því að veröldin virðist svo hrikaleg þessa dagana. hamfarir og stríð. ég vil og ætla samt frekar að gleðjast. og talandi um grát þá er ég farin að hafa miklar áhyggjur af meyrleika mínum sem er að ryðja sér til rúms í þegar bjagaðri sál minni. ég er byrjuð að skæla yfir öllu, ég skæli í alvöru bókstaflega yfir öllu. auglýsingum, tónlistarmyndböndum, kvikmyndum, fréttum, barnsburði, kisu úti á götu og öllu öðru. ef ég lít á þetta jákvæðum augum er ég kannski bara að mynda betri tengsl við tilfinningar mínar en kommon samt! er bara um að ræða hæl eða hnakka í þessum málum? ég t.d. grenjaði ekki yfir titanic á sínum tíma í bíói og skilst ég hafi verið ein af 5. allt í kringum mig grétu allir, konur, menn og börn. kannski væri gott próf að taka titanic á vídjóleigunni og sjá hvað gerist... en ég verð að hafa þetta stutt. see ya!

gestabók